குடும்ப வன்முறை: அடிப்பது மட்டும்தான் வன்முறையா? சட்ட பாதுகாப்பும், உதவியும்! சட்டம் சொல்வது என்ன?-7

குடும்பம் என்றால் அன்பும் அரவணைப்பும் இருக்க வேண்டும். ஆனால், சில வீடுகளுக்குள் அன்புக்குப் பதிலாக அவமானங்களும், அரவணைப்புக்குப் பதிலாக அடிகளும், ஆறுதலுக்குப் பதிலாகக் கண்ணீரும்தான் மிஞ்சுகின்றன. வெளியே சொல்ல முடியாமல், தனக்குள் வலியைச் சுமந்துகொண்டு வாழும் பெண்களும் இருக்கிறார்கள்.

அடிப்பது மட்டும்தான் வன்முறையா? பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் யாரிடம் உதவி கேட்கலாம்? அவர்களுக்குச் சட்டம் வழங்கும் பாதுகாப்பு என்ன?

இதற்கான பதில்களைச் சொல்கிறது பெண்களைக் குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பாதுகாக்கும் சட்டம், 2005 (Protection of Women from Domestic Violence Act, 2005).

அடிப்பது மட்டும்தான் வன்முறையா?

இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 3-ன்படி, உடல் ரீதியாகத் தாக்குவது மட்டுமல்ல; பாலியல் ரீதியான துன்புறுத்தல், அவமதித்தல், மிரட்டுதல் போன்ற வாய்மொழி மற்றும் உணர்வுரீதியான துன்புறுத்தல்கள், பொருளாதார ரீதியான துன்புறுத்தல்கள் ஆகியவையும் குடும்ப வன்முறையாக அமையலாம். வரதட்சணைக் கோரிக்கைக்காகத் துன்புறுத்துவதும், சட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு, குடும்ப வன்முறையாக அமையலாம்.

மௌனம் வேண்டாம்... உதவி கேட்க வழிகள் இருக்கு!

பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் காவல்துறை, பாதுகாப்பு அலுவலர் (Protection Officer) அல்லது பதிவு செய்யப்பட்ட சேவை வழங்கும் அமைப்புகளை அணுகலாம். சட்டத்தின் பிரிவு 5-ன்படி, பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு இச்சட்டத்தின் கீழ் கிடைக்கக்கூடிய நிவாரணங்கள், பாதுகாப்பு அலுவலர் மற்றும் சேவை வழங்கும் அமைப்புகளின் உதவி, இலவச சட்ட உதவி உள்ளிட்ட உரிமைகள் குறித்து சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் தெரிவிக்க வேண்டும். உடனடி ஆபத்து ஏற்பட்டால் 112 என்ற அவசர உதவி எண்ணையும், பெண்களுக்கான 181 உதவி எண்ணையும் தொடர்புகொள்ளலாம்.

புகாருக்குப் பிறகு என்ன நடக்கும்?

சட்டத்தின் பிரிவு 12-ன்படி, பாதிக்கப்பட்ட பெண் அல்லது அவர் சார்பாக வேறு ஒருவரும் மாஜிஸ்திரேட்டிடம் விண்ணப்பிக்கலாம். விண்ணப்பத்தைப் பரிசீலித்து, வழக்கின் சூழ்நிலைக்கேற்ப உரிய நிவாரண உத்தரவுகளை நீதிமன்றம் பிறப்பிக்கலாம்.

வன்முறைக்கு எதிராகச் சட்டக் கேடயம்!

வீட்டின் உரிமை பெண்ணின் பெயரில் இல்லாவிட்டாலும், சட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு, அவர் பகிர்ந்து வாழ்ந்த வீட்டில் (shared household) வசிக்கும் உரிமையைப் பிரிவு 17 அங்கீகரிக்கிறது. வன்முறையைத் தடுக்கப் பாதுகாப்பு உத்தரவு (பிரிவு 18), வசிப்பிடம் தொடர்பான உத்தரவு (பிரிவு 19), மருத்துவச் செலவுகள் உள்ளிட்டவற்றுக்குப் பண நிவாரணம் (பிரிவு 20), குழந்தைகளின் தற்காலிகக் காவல் (பிரிவு 21), மன உளைச்சல் உள்ளிட்டவற்றுக்கு இழப்பீடு (பிரிவு 22) ஆகியவற்றையும் நீதிமன்றத்திடம் கோரலாம். வழக்கின் சூழ்நிலைக்கேற்ப, சட்ட நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு, நீதிமன்றம் இத்தகைய நிவாரணங்களை வழங்கலாம்.

வன்முறையில் ஈடுபடுபவர் ஆணாக மட்டும்தான் இருக்க வேண்டுமா?

குடும்ப வன்முறையில் ஈடுபடுபவர் ஆணாக மட்டுமே இருக்க வேண்டுமா என்ற கேள்விக்கு உச்ச நீதிமன்றம் முக்கியமான விளக்கத்தை அளித்துள்ளது.

Hiral P. Harsora v. Kusum Narottamdas Harsora (2016) வழக்கில், குடும்ப வன்முறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 2(q)-ல் இருந்த “adult male” என்ற சொற்களை உச்ச நீதிமன்றம் நீக்கியது. எனவே, சட்டத்தின் பிற நிபந்தனைகள் பூர்த்தியாகும் சூழலில், குடும்ப வன்முறையில் ஈடுபடும் பெண்களுக்கு எதிராகவும் இச்சட்டத்தின் கீழ் நிவாரணம் கோர முடியும்.

மௌனம் தீர்வல்ல; உதவி கேட்பது உரிமை!

குடும்பம் என்ற பெயரில் வன்முறையைச் சகித்துக்கொண்டு வாழ வேண்டிய அவசியமில்லை. வீட்டுக்குள் நடப்பது என்பதற்காக வன்முறை தனிப்பட்ட பிரச்னையாகிவிடாது. தனக்கான உரிமையை அறிந்து, உதவி கேட்க முன்வருவதுதான் மாற்றத்துக்கான முதல் படி!