170 ஆண்டுகள்; தென்னிந்திய உயர்கல்வியின் முகவரி: தன்னாட்சி கல்விக்கு விதைபோட்ட சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்

1857-ல் தொடங்கிய ஒரு கல்விப் பயணம்... இன்று தென்னிந்தியாவின் உயர்கல்வி வரலாற்றையே வடிவமைத்த நிறுவனமாகத் திகழும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்!

ஒரு பல்கலைக்கழகம் என்பது பாடங்களை கற்றுக்கொடுக்கும் ஓர் இடம் மட்டுமல்ல. ஒரு தலைமுறையின் அறிவை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தும் பாலமாகவும், ஒரு சமூகத்தின் கல்வி வளர்ச்சிக்கான அடித்தளமாகவும் அது விளங்குகிறது. அந்த வகையில், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாறு என்பது ஒரு கல்வி நிறுவனத்தின் வரலாறு மட்டுமல்ல; தென்னிந்தியாவில் உயர்கல்வி எவ்வாறு வளர்ந்தது என்பதற்கான நீண்ட பயணத்தின் வரலாறாகவும் அமைந்துள்ளது.

1857-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 5-ஆம் தேதி சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் உருவாக்கப்பட்டது. அதே காலகட்டத்தில் பம்பாய், கல்கத்தா பல்கலைக்கழகங்களும் நிறுவப்பட்டன. லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் கல்வி அமைப்பை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட சென்னைப் பல்கலைக்கழகம், பின்னாளில் தென்னிந்தியாவின் கல்வி வளர்ச்சியில் முக்கியமான நிறுவனமாக உருவெடுத்தது.

ஒரு பொதுமனுவில் தொடங்கிய கல்விக் கனவு!

சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் உருவாக்கத்துக்குப் பின்னால் நீண்ட கால கல்விச் சிந்தனையும் பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்பும் இருந்தன. 1839 நவம்பர் 11-ஆம் தேதி சுமார் 70,000 பேர் கையெழுத்திட்ட பொதுமனு, அன்றைய ஆளுநர் லார்ட் ஜான் எல்பின்ஸ்டனிடம் வழங்கப்பட்டது. உயர்கல்விக்கான தேவையை வலியுறுத்திய இந்த முயற்சி, பின்னர் சென்னையில் உயர்கல்வி அமைப்பை உருவாக்குவதற்கான முக்கியமான அடித்தளமாக அமைந்தது.

இதன் தொடர்ச்சியாக 1840 ஜனவரியில் ஜார்ஜ் நார்டன் தலைமையில் கல்வி தொடர்பான பல்கலைக்கழக வாரியம் அமைக்கப்பட்டது. இதன் நடவடிக்கைகளின் விளைவாக மாநிலக் கல்லூரி (பிரசிடென்சி கல்லூரி) உருவானது. இவ்வாறு, பல்கலைக்கழகம் உருவாகும் முன்பே சென்னையில் முறையான உயர்கல்விக்கான சூழல் உருவாகத் தொடங்கியது.

1857 – கல்வி வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயம்!

1854-ஆம் ஆண்டில் சார்லஸ் உட் முன்வைத்த கல்விக்குறிப்பு, இந்தியாவில் கல்வி அமைப்பை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான முக்கியமான முயற்சியாக அமைந்தது. இதன் பின்னணியில் உருவான கல்விக் கொள்கை மற்றும் சட்ட நடவடிக்கைகளின் தொடர்ச்சியாக 1857-ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் உருவானது.

தொடக்க காலத்தில் மருத்துவம், பொறியியல், சட்டம், அறிவியல், கலை உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளும் பல்கலைக்கழகத்தின் கல்வி அமைப்புடன் தொடர்புடையவையாக இருந்தன. இதனால், ஒரே நிறுவனத்தின் கீழ் பல்வேறு அறிவுத் துறைகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன.

ஒரு பல்கலைக்கழகம்... ஒரு பிராந்தியத்தின் கல்வி மையம்!

சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தாக்கம் சென்னை நகரத்துக்குள் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. பல ஆண்டுகளாக அதன் கல்வி எல்லை மிகப் பரந்ததாக இருந்தது. 1923-ஆம் ஆண்டில் அதன் எல்லைகள் ஆந்திரா, ஹைதராபாத், மங்களூர், மைசூர், கேரளா, திருவனந்தபுரம் உள்ளிட்ட பல பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தன.

அந்த காலகட்டத்தில் தமிழகத்தில் மட்டுமல்லாமல் தென்னிந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் உயர்கல்வி வளர்ச்சிக்கான முக்கிய ஆதாரமாக சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் செயல்பட்டது. பின்னர் பிராந்தியங்களுக்கென தனித்தனி பல்கலைக்கழகங்கள் உருவாகத் தொடங்கியபோது, அதன் பரந்த கல்விப் பரப்பு படிப்படியாகப் பிரிக்கப்பட்டது.

விதையாகி வளர்ந்த பல்கலைக்கழகங்கள்!

சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று அதன் கல்வி மரபிலிருந்து பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்கள் உருவாகியிருப்பதாகும்.

1916-ல் மைசூர் பல்கலைக்கழகம், 1918-ல் உசுமானியா பல்கலைக்கழகம், 1926-ல் ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகம், 1929-ல் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை உருவாகின. தொடர்ந்து 1937-ல் திருவாங்கூர் பல்கலைக்கழகம், 1943-ல் உத்கல் பல்கலைக்கழகம், 1954-ல் திருவேங்கடவன் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை உருவாகின.

தமிழகத்திலும் இதன் கல்வி மரபின் தொடர்ச்சியாக மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகம், தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம், அண்ணா பல்கலைக்கழகம், பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம், பாரதியார் பல்கலைக்கழகம், பெரியார் பல்கலைக்கழகம், டாக்டர் அம்பேத்கர் சட்டப் பல்கலைக்கழகம், திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழகம் உள்ளிட்ட பல உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் உருவாகின.

இதனால் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தை ஒரு தனி கல்வி நிறுவனமாக மட்டுமே பார்க்க முடியாது. பல தலைமுறைகளின் உயர்கல்வி வளர்ச்சிக்கான ஒரு முக்கியமான கல்வி மரபின் தொடக்கப்புள்ளியாகவும் பார்க்க முடிகிறது.

தன்னாட்சிக் கல்விக்கு வழிகாட்டிய முயற்சி!

கல்வி வளர்ச்சியுடன் கல்வி நிறுவனங்களின் தன்னாட்சிக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்த நிறுவனமாக சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் விளங்கியது. தன்னாட்சிக் கல்லூரிகளை முதன்முறையாக அறிமுகப்படுத்திய பல்கலைக்கழகமாகவும் இது குறிப்பிடப்படுகிறது. கல்லூரிகளுக்கு கல்விசார் சுதந்திரம் வழங்கும் இந்த அணுகுமுறை, உயர்கல்வியில் புதிய மாற்றங்களுக்கு வழிவகுத்தது. காலப்போக்கில் மருத்துவம், பொறியியல், சட்டம் போன்ற துறைகள் தனித்தனி பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுடன் இணைக்கப்பட்டன. இதன் மூலம் தமிழ்நாட்டின் உயர்கல்வி அமைப்பு மேலும் விரிவடைந்தது.

அங்கீகாரங்களைக் கடந்த கல்விப் பயணம்!

2000-ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு தேசிய மதிப்பீடு மற்றும் அங்கீகாரக் குழுவான NAAC மூலம் அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது. அப்போது அதற்கு ஐந்து நட்சத்திர அந்தஸ்தும் வழங்கப்பட்டது.

2008-ஆம் ஆண்டு தனது 150-ஆவது ஆண்டு நிறைவைக் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாமுடன் இணைந்து கொண்டாடியது. 150 ஆண்டுகளை கடந்த பின்னரும், கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் அறிவுப் பரவலில் தனது பங்களிப்பைத் தொடர்ந்து வருகிறது.

170 ஆண்டுகள்... தொடரும் ஒரு கல்வி மரபு!

1857-ல் தொடங்கிய சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் பயணம் இன்று 170 ஆண்டுகளை நோக்கி நகர்கிறது. ஒரு காலத்தில் பரந்த பிராந்தியத்தின் உயர்கல்வி மையமாக இருந்த நிறுவனம், காலப்போக்கில் பல புதிய பல்கலைக்கழகங்கள் உருவாகுவதற்கான கல்விச் சூழலை உருவாக்கியிருக்கிறது.

ஒரு விதை மரமாக வளர்வது இயற்கை. ஆனால் அந்த மரத்திலிருந்து பல புதிய விதைகள் உருவாகி, பல இடங்களில் புதிய மரங்கள் வளர்வது ஒரு கல்வி நிறுவனத்தின் நீண்டகால தாக்கத்தை உணர்த்துகிறது. அந்த வகையில், சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் 170 ஆண்டுக்காலப் பயணம் என்பது அதன் சொந்த வரலாற்றை மட்டும் பேசுவதல்ல; அதன் வழியாக உருவான கல்வி மரபுகளையும், தலைமுறைகளைத் தாண்டி விரிந்த உயர்கல்வி வளர்ச்சியையும் பேசுகிறது.

1857-ல் தொடங்கிய அந்தப் பயணம், இன்று ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாறாக மட்டுமல்ல... பல தலைமுறைகளின் கல்விப் பயணத்துக்கு அடித்தளமிட்ட வரலாறாகவும் தொடர்கிறது.