திருப்பரங்குன்றம்: உயர் நீதிமன்றக் கிளை உத்தரவை எதிர்த்து தர்கா தரப்பில் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனு!

மதுரை மாவட்டம், திருப்பரங்குன்றம் மலை உச்சியில் உள்ள கல் தூணில் கார்த்திகை தீபம் ஏற்றுவது தொடர்பான சென்னை உயர் நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை உத்தரவை எதிர்த்து, ஹஜரத் சுல்தான் சிக்கந்தர் பாதுஷா அவ்லியா தர்கா தரப்பிலிருந்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் சிறப்பு விடுப்பு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஜனவரி 6, 2026 அன்று பிறப்பிக்கப்பட்ட உயர் நீதிமன்ற இரு நீதிபதிகள் அமர்வின் பொதுவான தீர்ப்பை எதிர்த்து இந்த மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

திருப்பரங்குன்றம் மலையானது இரண்டு உச்சிகளையும், பல்வேறு மட்டங்களில் பல குன்றுகளையும் கொண்டு தோராயமாக 1050 அடி உயரம் வரை உயர்ந்துள்ளது. அருள்மிகு சுப்பிரமணிய சுவாமி திருக்கோயில் இம்மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு குடவரை கோயிலாகும், இதன் கருவறை மலையிலேயே குடையப்பட்டுள்ளது. மேலும் இதன் இதர சன்னதிகள் மலையின் அடிப்பகுதியைச் சுற்றிலும் அமைந்துள்ளன. 1983 ஆம் ஆண்டு வரை மதுரை அருள்மிகு மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோயிலின் உப கோயிலாக நிர்வகிக்கப்பட்டு வந்த இக்கோயில், அதன் பின்னர் இந்து சமய அறநிலையத்துறைச் சட்டம், 1959-ன் கீழ் செயல் அலுவலர் மற்றும் அறங்காவலர் குழுவால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது.

காசி விஸ்வநாதர் கோயில் தர்காவிற்கு சற்று கீழேயும், ஒரு நீரூற்றுக்கு (சுனை) அருகிலும் அமைந்துள்ளது. உச்சிப் பிள்ளையார் கோயில் மேலும் கீழே அமைந்துள்ளது, தற்போது கார்த்திகை தீபம் அங்குள்ள தீப மண்டபத்தில்தான் ஏற்றப்படுகிறது. மலையின் மேற்குப் பகுதியில், தர்காவை விடக் குறைந்த மட்டத்தில் சமணர் படுக்கைகளும் நீரூற்றுகளும் காணப்படுகின்றன.

சூஃபி துறவியான சுல்தான் சிக்கந்தர் ஷா அவர்களின் நினைவாக தர்கா மலையின் உச்சப் பகுதியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இது தர்கா நிர்வாக அறங்காவலர் மற்றும் ஜமாத் உறுப்பினர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகிறது. இங்கு மசூதி, அதன் உச்சியில் உள்ள கொடிமரம், மலை உச்சிக்குச் செல்லும் படிக்கட்டுகள் மற்றும் நெல்லித் தோப்பு ஆகியவை அடங்கியுள்ளன.

1904 ஆம் ஆண்டின் பழங்காலச் சின்னங்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழும், 1958 ஆம் ஆண்டின் சட்டத்தின் கீழும் இம்மலை 172.2 ஏக்கர் பரப்பளவில் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

நூற்றாண்டுக்கால வரலாறும்.. சட்டப் போராட்டங்களும்!

கோயில் தரப்பு தாக்கல் செய்த இந்த வழக்கில், 1923 ஆகஸ்ட் 25 அன்று மதுரை சார்பு நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. நெல்லித் தோப்பு, அங்குள்ள அனைத்துப் பொருள்கள், மலை உச்சிக்குச் செல்லும் படிக்கட்டுகள், புதிய மண்டபம் மற்றும் "மசூதியும் கொடிமரமும் அமைந்துள்ள மலை உச்சிப் பகுதி முழுவதற்கும்" தர்காதான் உரிமையாளர் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. மசூதியானது ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக தர்கா உரிமையாளர்களின் பிரத்யேக உடைமையில் இருந்ததாக நீதிமன்றம் பதிவு செய்தது.

உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் அரசு அப்பீல்களுக்குப் பிறகு, 5 நீதிபதிகள் கொண்ட பிரிவி கவுன்சில் 1931 மே 12 அன்று பிறப்பித்த தீர்ப்பில், சார்பு நீதிமன்றத்தின் 1923 தீர்ப்பை மீண்டும் நிலைநிறுத்தியது. இந்தத் தீர்ப்பு இறுதி வடிவம் பெற்று இரு தரப்பையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.

கார்த்திகை தீபம் பாரம்பர்யமான இடத்தில் மட்டுமே (வழக்கமாக உச்சிப் பிள்ளையார் கோயில் அருகில்) தேவஸ்தானத்தால் ஏற்றப்பட வேண்டும் என்றும், எதிர்காலத்தில் வேறு எங்கு தீபம் ஏற்ற வேண்டுமானாலும் அறநிலையத்துறையின் முன் அனுமதி பெற வேண்டும் என்றும், அது தர்கா, படிக்கட்டுகள் மற்றும் நெல்லித் தோப்பிலிருந்து குறைந்தது 15 மீட்டர் தூரம் தள்ளி இருக்க வேண்டும் என்றும் உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

மலை உச்சியில் அல்லது 'குதிரை சுனை' அருகில் தீபம் ஏற்றக் கோரி தொடரப்பட்ட மனுக்கள் மற்றும் மேல்முறையீடுகள் 2014 மற்றும் 2017 ஆம் ஆண்டுகளில் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன. குதிரை சுனையில் எந்த ஆண்டிலும் தீபம் ஏற்றப்பட்டதில்லை என்று நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது.

தர்காவில் பாரம்பர்யமாக நடந்து வந்த விலங்கு பலிக்கு எதிரான வழக்கில், 2025 அக்டோபர் 10 அன்று தீர்ப்பளித்த தனி நீதிபதி, தர்கா பகுதி பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி என்பதால், உரிய உரிமையியல் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கும் வரை அங்கே விலங்கு பலியிடவோ, சமையல் செய்யவோ அல்லது அசைவ உணவுகளைக் கொண்டு செல்லவோ அனுமதி இல்லை என்று உத்தரவிட்டார்.

தற்போதைய சர்ச்சையும் உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளும்

2025 அக்டோபரில், முருகன் பக்தர் என்றறியப்படும் ராம ரவிகுமார் என்பவர் மலை உச்சியில் உள்ள கல் தூணில் (தீபத்தூண்) கார்த்திகை தீபம் ஏற்றக் கோரி விண்ணப்பித்தார். கோயில் நிர்வாகம் பாரம்பர்ய வழக்கப்படி உச்சிப் பிள்ளையார் கோயில் அருகில்தான் தீபம் ஏற்றப்படும் என்று கூறி அதனை நிராகரித்தது. இதனை எதிர்த்து அவர் தொடர்ந்த வழக்கில், தர்காவை முறையாக விசாரிக்காமல், 2025 டிசம்பர் 1 அன்று தனி நீதிபதி தீர்ப்பளித்தார். கல் தூண் அமைந்துள்ள பகுதி 50 மீட்டர் தள்ளி இருப்பதால் கோயிலுக்குச் சொந்தமான நிலம் என்று கூறி அங்கு தீபம் ஏற்ற உத்தரவிட்டார்.

தனி நீதிபதியின் உத்தரவை எதிர்த்து தர்கா மற்றும் அரசு தரப்பில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மேல்முறையீடுகளை விசாரித்த இரு நீதிபதிகள் அமர்வு, கடந்த ஜனவரி 6, 2026 அன்று தீர்ப்பளித்தது. 1920-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பு "தர்கா மற்றும் கொடிமரத்தை மட்டுமே" விலக்கியுள்ளதாகவும், மீதமுள்ள மலை தேவஸ்தானத்திற்குச் சொந்தம் என்றும் கூறி, அந்த கல் தூணில் (தீபத்தூண்) தீபம் ஏற்ற உத்தரவிட்டது.

தர்கா தரப்பின் முக்கிய சட்டப்பூர்வ வாதங்கள்

இந்த உத்தரவுக்கு எதிராக தற்போது தர்கா நிர்வாகம் சார்பில் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதில் கூறப்பட்டுள்ள முக்கிய அம்சங்கள்:

• 1920-ஆம் ஆண்டின் உரிமையியல் தீர்ப்பு மற்றும் பிரிவி கவுன்சில் உத்தரவுப்படி, "மசூதியும் கொடிமரமும் உள்ள மலை உச்சிப் பகுதி முழுவதற்கும்" தர்காதான் உரிமையாளர். ஆனால் உயர் நீதிமன்ற அமர்வு இதனை "தர்கா மற்றும் கொடிமரம் அமைந்துள்ள பகுதி மட்டும்" என்று சுருக்கிவிட்டது.

• மலை உச்சியில் கார்த்திகை தீபம் ஏற்றப்பட்டதாக எந்த ஒரு வரலாற்று ஆதாரமும் இல்லை. 1862 மற்றும் 1912 ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. கோயில் அர்ச்சகர்களின் கருத்துக்களும் ஆகம விதிகளுக்கு முரணானது என்ற வாதங்களும் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளன.

• தீபம் ஏற்ற உத்தரவிடப்பட்டுள்ள கல் தூண் அமைந்துள்ள நிலம் யாருக்குச் சொந்தம் என்பது குறித்து இதுவரை எந்தவிதமான முறையான நில அளவையோ அல்லது எல்லை நிர்ணயமோ செய்யப்படவில்லை.

• 1996-ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பில் உள்ள 15 மீட்டர் பாதுகாப்பு இடைவெளி போன்ற பாதுகாப்பு வரம்புகள் தற்போதைய தீர்ப்பில் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தர்காவின் பாதுகாப்பு கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாறு மனுவில் விரிவான தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

நூற்றாண்டுக்காலத் தீர்ப்புகளையும், நில அளவீட்டு முறைகளையும் மீறி, பாதுகாக்கப்பட்ட மலைப் பகுதியில் புதிய சடங்கை உருவாக்கும் வகையில் தீபம் ஏற்ற உத்தரவிட்டுள்ள உயர் நீதிமன்ற இரு நீதிபதிகள் அமர்வின் உத்தரவை ரத்து செய்யக் கோரி, ஹஜரத் சுல்தான் சிக்கந்தர் பாதுஷா அவ்லியா தர்கா நிர்வாகத்தின் சார்பில் உச்ச நீதிமன்றத்தில் இந்த சிறப்பு விடுப்பு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது.