"இன்றும் இந்தியர்கள் 'கூலி' என இகழப்படுகிறோம்; அதே கூலியின் வாரிசு தான் நான்' - ட்ரினிடாட் பிரதமர்

பீகாரின் ஒரு குக்கிராமத்தில் வறுமையின் பிடியில் சிக்கி, பிழைப்புக்காகக் கப்பல் ஏறிய ஓர் ஏழைத் தொழிலாளியின் வாரிசுதான் பின்னாளில் ஒரு நாட்டின் பிரதமராக உயர்வார் என்று அன்று எவரும் கற்பனை செய்துகூடப் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.

'கூலி' என்றழைக்கப்பட்ட உழைக்கும் வர்க்கத்தின் அடையாளத்தையே தனது வெற்றிக்கான அடித்தளமாக மாற்றி, பின்னாளில் ஒரு நாட்டின் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து சரித்திரம் படைத்த கமலா பிரசாத் பிசேசரின் கதை, வரலாற்றின் ஒரு வியக்கத்தக்க அத்தியாயம்.

1889-ஆம் ஆண்டு, பீகாரின் பக்சர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ராம் லகான் மிஸ்ரா என்பவர், ஒரு ஒப்பந்தத் தொழிலாளியாக டிரினிடாட்டிற்குப் புலம்பெயர்ந்தார். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் கரும்புத் தோட்டங்களில் உழைக்கச் சென்ற ஆயிரக்கணக்கான இந்தியர்களில் ஒருவராக அவர் அங்கு காலடி எடுத்து வைத்தார். அன்று 'கூலி' என்ற அடையாளத்தோடு அந்த மண்ணில் உழைத்த இந்திய வம்சாவளியினரின் வாரிசாக, டிரினிடாட்டில் பிறந்த கமலா, கல்வியைத் தனது ஆயுதமாகக் கொண்டு சமூகத் தடைகளை உடைத்தார்.

ஜமைக்கா மற்றும் இங்கிலாந்தில் சட்டம் பயின்று ஒரு திறமையான வழக்கறிஞராக உருவெடுத்த அவர், அரசியலில் நுழைந்தபோது பல சவால்களைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது.

இருப்பினும், தனது ஆளுமையால் அந்நாட்டின் முதல் பெண் அட்டார்னி ஜெனரல் மற்றும் முதல் பெண் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் எனப் படிப்படியாக உயர்ந்து, 2010-ல் டிரினிடாட் மற்றும் டொபாகோவின் முதல் பெண் பிரதமராகப் பதவியேற்று சரித்திரம் படைத்த அவர், இன்றும் அந்தப் பொறுப்பில் நீடித்து ஒரு வலிமையான தலைவராகத் தேசத்தை வழிநடத்தி வருகிறார்.

அவரது பயணத்தின் மிக நெகிழ்ச்சியான தருணம், 2012-ல் தனது பூர்வீகக் கிராமமான பெலுபூருக்குச் சென்றதுதான். "பீகார் எனது மரபணுக்களிலேயே ஊறியிருக்கிறது" என்று நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டது, கண்டங்கள் கடந்தும் மாறாத அந்தப் பண்பாட்டுப் பிணைப்பை உலகுக்கு உரக்கச் சொன்னது. "நாங்கள் இன்றும் 'கூலி' என்றுதான் இகழப்படுகிறோம், ஆனால் அந்தச் சிறுமிதான் இன்று இந்த நாட்டின் பிரதமர் என்பதில் நான் பெருமை கொள்கிறேன்" என்று அவர் ஆற்றிய முழக்கம், ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்கு ஒரு மாபெரும் நம்பிக்கையூட்டும் செய்தியாக இன்றும் திகழ்கிறது.