ரூ.1.27 லட்சம் கோடியில் செமிகான் 2.0! – சிப் தயாரிப்பில் உலகை ஆளப் போகும் இந்தியா

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர்

செமிகான் 2.0: இந்தியாவின் மின்னணுப் பயணம் இனி தொழிற்சாலையைத் தாண்டி அறிவு, வடிவமைப்பு, வேலைவாய்ப்பு, தமிழ்நாடு வரை!

ஒரு காலத்தில் வீட்டில் இருந்த தொலைக்காட்சி, வானொலி போன்ற பொருட்களுக்குள் இருக்கும் சிறிய கருப்புப் பொருளை யாரும் பெரிதாகக் கவனித்திருக்க மாட்டோம். இன்று அந்தச் சிறிய பொருள்தான் நம்முடைய கைப்பேசி, கார், மருத்துவக் கருவி, செயற்கை நுண்ணறிவு, விண்கலம், பாதுகாப்பு சாதனம் என நவீன வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு துறையையும் இயக்குகிறது.

அதுதான் குறைக்கடத்தி.

இதைப் புரிந்துகொள்ள இன்னும் எளிய உதாரணம் ஒன்று இருக்கிறது.

மின்சாரம் வீட்டுக்குள் வந்தால் மட்டும் வீடு இயங்காது; அதை எப்போது அனுப்ப வேண்டும், எவ்வளவு அனுப்ப வேண்டும் என்று கட்டுப்படுத்தும் கருவிகளும் வேண்டும். அந்த வேலையை மிக நுணுக்கமாகச் செய்யும் உலகம்தான் குறைக்கடத்தி உலகம்.

அந்த உலகில் இந்தியா இனி பார்வையாளராக மட்டும் இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ள அடுத்த பெரிய முயற்சிதான் செமிகான் 2.0.

2026 ஜூலை 15 அன்று மத்திய அமைச்சரவை இதற்கு ரூ.1,27,500 கோடி ஒதுக்கீட்டில் ஒப்புதல் அளித்தது. முதல் கட்டத்தில் தொழிற்சாலைகளை உருவாக்குவதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருந்த நிலையில், இரண்டாவது கட்டம் வடிவமைப்பு முதல் இயந்திரம், மூலப்பொருள், உற்பத்தி, பொதித்தல், ஆராய்ச்சி, திறன் வளர்ப்பு வரை முழுமையான சூழலை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

முதல் கட்டம் தொழிற்சாலை; இரண்டாவது கட்டம் ஒரு முழு உலகம்

செமிகான் 2.0-வின் மிகப் பெரிய மாற்றம் இதுதான்.

“ஒரு தொழிற்சாலை அமைப்போம்” என்பதிலிருந்து,

“அந்தத் தொழிற்சாலைக்கு வேண்டிய அறிவு எங்கே உருவாகும்? இயந்திரத்தை யார் தயாரிப்பார்கள்? மூலப்பொருளை யார் வழங்குவார்கள்? வடிவமைப்பை யார் செய்வார்கள்? சிப்பைச் சோதிப்பது யார்? அதற்குத் தேவையான பொறியாளர்கள் எங்கிருந்து வருவார்கள்?”

என்ற கேள்விகளுக்குப் பதில் தேடும் திட்டமாக இது மாறுகிறது.

இதற்காக ஆறு முக்கியத் தளங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன: சிப் வடிவமைப்பு, இயந்திரங்கள் மற்றும் பொருட்கள், மேலும் உற்பத்தித் தொழிற்சாலைகள், பொதித்தல் மற்றும் சோதனை, ஆராய்ச்சி, மனிதவளத் திறன் வளர்ப்பு.

இதில் மிகவும் கவனிக்க வேண்டியது வடிவமைப்பு.

ஏனெனில் சிப்பை உருவாக்கும் தொழிற்சாலை வைத்திருப்பது ஒரு விஷயம்.

அந்தச் சிப்பை எதற்காக, எப்படி உருவாக்க வேண்டும் என்ற அறிவு நம்மிடம் இருப்பது இன்னொரு விஷயம்.

“சிப் தயாரிப்போம்” என்பதைவிட “சிப்பை நாமே சிந்திப்போம்”

செமிகான் 2.0-வில் இந்தியாவுக்குச் சொந்தமான சிப் வடிவமைப்பு மற்றும் அறிவுசார் உரிமையை உருவாக்குவதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.

2026 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் மத்திய அரசு வெளியிட்ட தகவலின்படி, ஏற்கெனவே 105 தொடக்க நிறுவனங்கள் சிப் உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளன. மேலும், இரண்டாம் நிலை மற்றும் மூன்றாம் நிலை நகரங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் 250-க்கும் மேற்பட்ட சிப் வடிவமைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளதாக மத்திய அரசு தெரிவித்துள்ளது.

இது மாணவர்களுக்கு மிகவும் முக்கியமான செய்தி.

ஏனெனில் எதிர்காலத்தில் “பெரிய நகரத்தில் படித்தால்தான் பெரிய தொழில்நுட்பத்தில் வேலை கிடைக்கும்” என்ற பழைய எண்ணம் மாறக்கூடும்.

கோயம்புத்தூர் மாணவரும் சிப் வடிவமைக்கலாம்.

திருச்சி மாணவரும் வடிவமைக்கலாம்.

மதுரை மாணவரும் முயற்சி செய்யலாம்.

ராமநாதபுரம் மாணவருக்கும் வாய்ப்பு இருக்கலாம்.

கையில் இருக்கும் கணினி, மனதில் இருக்கும் கணிதம், சரியான பயிற்சி—இவை சேர்ந்தால் உலகம் முழுவதும் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு பொருளை உருவாக்க முடியும்.

ரூ.1.27 லட்சம் கோடி - பணம் மட்டும் அல்ல, ஒரு பெரிய சோதனையும்!

இந்தத் திட்டத்துக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ள தொகை மிகப் பெரியது.

ஆனால் இந்தத் தொகை முழுவதும் அரசாங்கம் செலவிடும் பணம் என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது. இது பல்வேறு வகையான அரசு ஆதரவுகள், ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் முதலீடுகளை உள்ளடக்கிய திட்ட அமைப்பு.

பெரிய சிலிக்கான் சிப் தொழிற்சாலைகளுக்குத் தகுதியான முதலீட்டில் 40 சதவீதம் வரை மத்திய ஆதரவு வழங்கப்படும். சிறப்பு வகை சிப் தொழிற்சாலைகளுக்கு 35 சதவீதம் வரை ஆதரவு வழங்கப்படும். மேம்பட்ட பொதித்தல் தொழிலுக்கு 35 சதவீதம் வரையிலும், வழக்கமான பொதித்தலுக்கு 25 சதவீதம் வரையிலும் ஆதரவு வழங்கப்படுகிறது.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான பொருளாதார உண்மை இருக்கிறது.

அரசு மானியம் கொடுத்துவிட்டால் தொழில் வெற்றி பெற்றுவிடாது.

தொழில்நுட்பம் வேண்டும்.

தரம் வேண்டும்.

நம்பகமான மின்சாரம் வேண்டும்.

தண்ணீர் வேண்டும்.

திறமையான மனிதர்கள் வேண்டும்.

வாடிக்கையாளர்கள் வேண்டும்.

உலகச் சந்தை வேண்டும்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, பல ஆண்டுகள் காத்திருக்கக்கூடிய முதலீட்டாளர்கள் வேண்டும்.

அதனால்தான் செமிகான் 2.0 என்பது ஒரு திட்டம் மட்டுமல்ல; நீண்ட கால தொழில்துறை பொறுமைக்கான சோதனை.

மைக்ரான், கெய்ன்ஸ்… முதல் தொழிற்சாலைகள் கதவைத் திறக்கத் தொடங்கியுள்ளன

முதல் கட்டத் திட்டத்தின் கீழ் மொத்தம் 12 குறைக்கடத்தி திட்டங்கள் ஒப்புதல் பெற்றுள்ளன.

குஜராத்தில் மைக்ரான், கெய்ன்ஸ் செமிகான், சி.ஜி. பவர் போன்ற நிறுவனங்களின் திட்டங்கள் முன்னேறியுள்ளன. மைக்ரான் நிறுவனத்தின் சனந்த் தொழிற்சாலையில் நினைவகச் சிப்புகள் தொடர்பான உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி நடவடிக்கைகள் தொடங்கியுள்ளதாக 2026 செப்டம்பர் மாதச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. கெய்ன்ஸ் செமிகான் தொழிற்சாலையும் வணிக உற்பத்தியைத் தொடங்கியுள்ளது.

மத்திய அரசின் தகவல்படி, முதல் கட்டத்தில் ஒப்புதல் பெற்ற 12 திட்டங்களில் மூன்று திட்டங்கள் ஏற்கெனவே வணிக உற்பத்தியைத் தொடங்கியுள்ளன.

அதாவது இந்தியாவின் பயணம் இனி காகிதத்தில் மட்டும் இல்லை.

சில சிப்புகள் இந்தியாவில் உருவாகத் தொடங்கிவிட்டன.

உலகம் ஏன் சிப்பை இவ்வளவு முக்கியமாகப் பார்க்கிறது?

காரணம் மிகவும் எளிது.

இன்று ஒரு கார் என்பது வெறும் இயந்திரம் அல்ல.

அதில் பல மின்னணுக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புகள் உள்ளன.

கைப்பேசி என்பது வெறும் பேசும் கருவி அல்ல.

அதில் கணினி திறன் உள்ளது.

மருத்துவக் கருவி, செயற்கை நுண்ணறிவு, தரவகங்கள், தொலைத்தொடர்பு, விண்வெளி, பாதுகாப்பு—எந்தத் துறையை எடுத்தாலும் குறைக்கடத்தி தேவைப்படுகிறது.

ஒரு நாட்டுக்கு உணவு பாதுகாப்பு முக்கியம்.

எரிசக்திப் பாதுகாப்பு முக்கியம்.

அதேபோல் இன்றைய உலகில் தொழில்நுட்பப் பாதுகாப்பும் முக்கியம்.

ஒரு நாட்டுக்குத் தேவையான சிப்புகள் வெளிநாடுகளில் மட்டும் தயாரிக்கப்பட்டால், உலக அரசியல் அல்லது போர் அல்லது வர்த்தகத் தடைகள் ஏற்பட்டால் அதன் தாக்கம் உள்நாட்டிலும் தெரியும்.

அதனால்தான் அமெரிக்கா, சீனா, தைவான், தென் கொரியா, ஜப்பான், ஐரோப்பிய நாடுகள் எனப் பல நாடுகள் சிப் உற்பத்தியைத் தங்களது தேசியக் கொள்கையின் முக்கியப் பகுதியாகக் கருதுகின்றன.

இந்த உலகப் போட்டியில் இந்தியா தன் இடத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கிறது.

சீனாவுடன் போட்டியா? அமெரிக்காவுடன் போட்டியா?

அதை அவ்வளவு எளிதாகச் சொல்ல முடியாது.

ஏனெனில் குறைக்கடத்தி உலகம் ஒரு நாட்டின் தனிப்பட்ட தொழில் அல்ல.

ஒரு சிப் உருவாகும் பயணத்தில் வடிவமைப்பு ஒரு நாட்டில் இருக்கலாம்.

இயந்திரம் வேறு நாட்டிலிருந்து வரலாம்.

சிறப்பு வேதிப்பொருட்கள் இன்னொரு நாட்டிலிருந்து வரலாம்.

உற்பத்தி வேறு இடத்தில் நடக்கலாம்.

பொதித்தல் வேறு நாட்டில் நடக்கலாம்.

இறுதியில் அது ஒரு கைப்பேசியாக இந்தியாவில் விற்கப்படலாம்.

இதுதான் உலக குறைக்கடத்தி சங்கிலி.

இந்த சங்கிலியில் இந்தியா “ஒரு இணைப்பாக” மட்டும் இருக்க வேண்டுமா?

அல்லது பல முக்கிய இணைப்புகளைத் தானே உருவாக்க வேண்டுமா?

செமிகான் 2.0 முன்வைக்கும் அடிப்படை கேள்வி இதுதான்.

தமிழ்நாடு ஏன் இந்தக் கதையில் முக்கியம்?

தமிழ்நாட்டுக்கு ஏற்கெனவே மின்னணு உற்பத்தி, வாகன உற்பத்தி, தகவல் தொழில்நுட்பம், பொறியியல் கல்வி, ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் போன்ற பல அடித்தளங்கள் உள்ளன.

தமிழ்நாடு 2024-ல் குறைக்கடத்தி மற்றும் மேம்பட்ட மின்னணுக் கொள்கையை வெளியிட்டுள்ளது. அதன் கீழ் மத்திய அரசின் ஆதரவுடன் இணைந்து முதலீட்டை ஈர்க்கும் பல்வேறு ஊக்கங்கள் வழங்கப்படுகின்றன. தகுதியான குறைக்கடத்தி உற்பத்தித் திட்டங்களுக்கு, மத்திய அரசின் மூலதன உதவியில் 50 சதவீதம் வரை மாநில மூலதன உதவியாக வழங்கும் ஏற்பாடும் உள்ளது. தொழில்நுட்பப் பணிகளில் ஈடுபடும் தமிழ்நாடு குடியிருப்பாளர்களுக்குப் பயிற்சி ஊக்கத்தொகையாக மாதம் ரூ.10,000 வரை, 12 மாதங்களுக்கு வழங்கும் ஏற்பாடும் கொள்கையில் உள்ளது.

இது மட்டும் அல்ல.

தமிழ்நாட்டின் மின்னணு உற்பத்திக் கொள்கை ஏற்கெனவே குறைக்கடத்தி தொழிற்சாலை வளர்ச்சியை இலக்குகளில் ஒன்றாகக் குறிப்பிட்டிருந்தது.

அதாவது தமிழ்நாட்டுக்கு செமிகான் 2.0 புதிதாகத் திறக்கும் கதவு அல்ல.

ஏற்கெனவே கட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் கதவுக்கு இன்னொரு பெரிய சாவி.

திருச்சியும் கோயம்புத்தூரும் - மாணவர்களுக்கு ஒரு புதிய வாயில்

இங்கே தமிழ்நாட்டின் கல்வி அமைப்பை கவனிக்க வேண்டும்.

மத்திய அரசின் தகவல்படி, சிப் வடிவமைப்பு தொடர்பான மத்திய அரசின் மாணவர் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ்நாட்டில் பல கல்வி நிறுவனங்கள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

கோயம்புத்தூரில் டாக்டர் மகாலிங்கம் பொறியியல் கல்லூரி, எஸ்.என்.எஸ். தொழில்நுட்பக் கல்லூரி, அண்ணா பல்கலைக்கழக மண்டல வளாகம், கருண்யா தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் நிறுவனம் உள்ளிட்ட நிறுவனங்களும், திருச்சியில் தேசிய தொழில்நுட்பக் கழகம், இந்திய தகவல் தொழில்நுட்பக் கழகம் உள்ளிட்ட நிறுவனங்களும் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளன. ராமநாதபுரம், கன்னியாகுமரி உள்ளிட்ட மாவட்டங்களிலும் நிறுவனங்கள் உள்ளன.

மேலும் 2026 ஜூலை மாத மத்திய அரசின் தகவல்படி, நாடு முழுவதும் மின்னணுத் துறைக்கான திறன் வளர்ப்பில் 315 கல்வி நிறுவனங்கள் ஆதரவு பெற்றுள்ளன; அவற்றில் 61 நிறுவனங்கள் தமிழ்நாட்டில் உள்ளன.

இதன் பொருள் என்ன?

சிப் தொழில் என்பது தொழிற்சாலை வேலை மட்டும் அல்ல.

கணிதம் படித்தவருக்கும் இடம்.

இயற்பியல் படித்தவருக்கும் இடம்.

மின்னணுப் பொறியியல் படித்தவருக்கும் இடம்.

கணினி அறிவியல் படித்தவருக்கும் இடம்.

வேதியியல் படித்தவருக்கும் இடம்.

தொழில்துறை மேலாண்மை படித்தவருக்கும் இடம்.

தரக் கட்டுப்பாடு, கொள்முதல், பொருள் மேலாண்மை, மனிதவள மேலாண்மை, விற்பனை - எல்லாவற்றுக்கும் இடம்.

ஒரு சிப்பின் பின்னால் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களின் அறிவு இருக்கிறது.

ஒரு லட்சம் பொறியாளர்கள் - எண்ணிக்கையைத் தாண்டிய சவால்

செமிகான் 2.0-வின் மற்றொரு முக்கியமான பகுதி மனிதவளம்.

மத்திய அரசின் 2026 தகவல்படி, பத்து ஆண்டுகளில் பயிற்சி அளிக்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்த 85,000 குறைக்கடத்தி பொறியாளர்கள் இலக்கை நான்கு ஆண்டுகளிலேயே அடைந்துவிட்டதாக மத்திய அமைச்சர் தெரிவித்தார். அடுத்த இலக்காக மேலும் ஒரு லட்சம் பொறியாளர்களை உருவாக்கும் நோக்கம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் இங்கேயும் ஒரு எச்சரிக்கை.

பொறியியல் பட்டம் பெற்றிருப்பது வேறு; சிப் தொழிலுக்குத் தேவையான திறன் பெற்றிருப்பது வேறு.

அதனால் கல்லூரிகளில் பாடத்திட்டம் மாற வேண்டும்.

ஆய்வகங்கள் வேண்டும்.

தொழிற்சாலை அனுபவம் வேண்டும்.

தொழில்துறையுடன் இணைந்த பயிற்சி வேண்டும்.

மாணவர்கள் புத்தகத்தில் சிப்பைப் படிப்பதைத் தாண்டி, அதை வடிவமைத்து, சோதித்து, தவறைக் கண்டுபிடித்து, மீண்டும் உருவாக்கும் அனுபவம் பெற வேண்டும்.

செமிகான் 2.0-வின் மிகப் பெரிய பலன் — தொழிற்சாலை மட்டும் அல்ல

இந்தத் திட்டத்தின் வெற்றியை “எத்தனை தொழிற்சாலைகள் வந்தன?” என்ற ஒரே கேள்வியால் அளக்கக் கூடாது.

அதைவிட முக்கியமான கேள்விகள் இருக்கின்றன.

இந்திய நிறுவனங்கள் எத்தனை புதிய சிப் வடிவமைத்தன?

இந்தியாவுக்குச் சொந்தமான அறிவுசார் உரிமைகள் எத்தனை உருவானது?

எத்தனை மாணவர்கள் உயர்தரப் பயிற்சி பெற்றனர்?

எத்தனை சிறு நிறுவனங்கள் இந்தச் சங்கிலியில் இணைந்தன?

எவ்வளவு உள்நாட்டு மதிப்பு உருவானது?

எவ்வளவு ஏற்றுமதி அதிகரித்தது?

எவ்வளவு இறக்குமதி சார்பு குறைந்தது?

தமிழ்நாட்டைப் போன்ற மாநிலங்களில் எத்தனை புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவானது?

இவையே இறுதியில் செமிகான் 2.0-வின் உண்மையான தேர்வு முடிவுகள்.

சவால்களும் இருக்கின்றன

குறைக்கடத்தி தொழில் மிகப் பெரிய முதலீட்டைக் கேட்கிறது.

தொழில்நுட்பம் வேகமாக மாறுகிறது.

உற்பத்தியில் சிறிய தவறும் மிகப் பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தலாம்.

தண்ணீர் மற்றும் மின்சாரத்தின் தொடர்ச்சியான விநியோகம் முக்கியம்.

உயர்தரத் தொழில்நுட்ப மனிதவளம் தேவை.

உலகச் சந்தையில் ஏற்கெனவே பல வலுவான நாடுகளும் நிறுவனங்களும் உள்ளன.

எனவே அரசு உதவி மட்டும் போதாது.

தொழில்–பல்கலைக்கழகம்–ஆராய்ச்சி நிறுவனம்–மாணவர்–தொடக்க நிறுவனம் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றாகச் செயல்பட வேண்டும்.

தமிழ்நாடு என்ன செய்ய வேண்டும்?

தமிழ்நாட்டின் அடுத்த இலக்கு வெறும் “ஒரு பெரிய சிப் தொழிற்சாலை” ஆக இருக்கக் கூடாது.

சென்னை, கோயம்புத்தூர், திருச்சி, ஓசூர், மதுரை போன்ற தொழில் மற்றும் கல்வி மையங்களை இணைத்து குறைக்கடத்தி வடிவமைப்பு, சோதனை, பயிற்சி, ஆராய்ச்சி, கருவி உற்பத்தி, தொழில் தொடக்கம் ஆகியவற்றுக்கான பல மையங்கள் உருவாக வேண்டும்.

குறிப்பாக திருச்சியில் தேசிய தொழில்நுட்பக் கழகம், தகவல் தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனங்கள் இருப்பது ஒரு வாய்ப்பு.

கோயம்புத்தூரின் பொறியியல் மற்றும் தொழில்துறை சூழலும் ஒரு வாய்ப்பு.

சென்னையின் மின்னணு மற்றும் தொழில்துறை அடித்தளமும் ஒரு வாய்ப்பு.

இந்த மூன்றையும் இணைத்தால் தமிழ்நாட்டில் “சிப் நகரங்கள்” உருவாகும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.

அது வெறும் தொழிற்சாலை நகரமாக அல்ல.

அறிவு–தொழில்–மாணவர்–ஆராய்ச்சி நகரமாக.

சிறிய சிப்… பெரிய இந்தியா!

ஒரு கைப்பேசியைத் திறக்கிறோம்.

ஒரு மின்சார வாகனத்தை ஓட்டுகிறோம்.

மருத்துவமனையில் ஒரு கருவியைப் பயன்படுத்துகிறோம்.

வானில் செயற்கைக்கோளை அனுப்புகிறோம்.

செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துகிறோம்.

இதன் பின்னால் நம் கண்களுக்குத் தெரியாத ஒரு சிறிய உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

அந்த உலகத்தின் பெயர் குறைக்கடத்தி.

செமிகான் 1.0 இந்தியாவுக்கு தொழிற்சாலையின் கதவைத் திறந்திருந்தால், செமிகான் 2.0 அந்தத் தொழிற்சாலையைச் சுற்றி ஒரு முழு அறிவுத் தொழில் நகரத்தை உருவாக்க முயல்கிறது.

2026 செப்டம்பரில் நடைபெற்ற செமிகான் இந்தியா மாநாட்டில், முதல் கட்டத்தில் ஒப்புதல் பெற்ற 12 திட்டங்களில் மூன்று ஏற்கெனவே வணிக உற்பத்தியைத் தொடங்கியிருப்பதாக மத்திய அரசு தெரிவித்தது. அதே நேரத்தில், செமிகான் 2.0 மூலம் சுமார் ரூ.1 லட்சம் கோடி முதலீட்டு உறுதிமொழிகள் கிடைத்துள்ளதாகவும், சூழலெங்கும் சுமார் ஒரு லட்சம் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும் என எதிர்பார்ப்பதாகவும் தெரிவித்துள்ளது.

ஆனால் அந்த எண்ணிக்கைகளைவிட பெரிய கனவு ஒன்று இருக்கிறது.

“உலகம் சிப் தயாரிக்கிறது; இந்தியா வாங்குகிறது” என்ற நிலைமையிலிருந்து,

“உலகம் பயன்படுத்தும் சிப்பை இந்தியா சிந்திக்கிறது, வடிவமைக்கிறது, உருவாக்குகிறது” என்ற நிலைக்குச் செல்வது.

அந்தப் பயணம் நீண்டது.

ஆனால் முதல் சில அடிகள் இப்போது தொடங்கிவிட்டன.

ஒரு சிப் சிறியது.

அதற்குள் அடங்கியிருக்கும் இந்தியாவின் எதிர்காலம் மிகப் பெரியது.

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம்..!

இந்த வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப்பில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே...!

Link : https://chat.whatsapp.com/G7U0Xo0F63YA5PC6VgYMBQ

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!