திருப்பரங்குன்றம்: அதிரடி வாதங்களும் ஆட்சியர் தரப்பின் தடுமாற்றமும்! - நீதிமன்றத...
ஆற்றின் அடியில் ஒரு ரகசியம்: த்ரில்லர் கதை!
வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர்
கிரிமினாலஜி படித்திருந்தான் ஆதவன். குற்றவாளிகளின் உளவியல், குற்றம் நிகழும் விதம், தடயங்கள் பேசும் மொழி என அவனுக்குப் பாடப்புத்தகத்தில் இருந்த எல்லாவற்றிலும் ஆர்வம் அதிகம். ஆனால் அவன் விரும்பிய காவல்துறை வேலை மட்டும் கிடைக்கவில்லை.
பலமுறை தேர்வெழுதினான். சிலமுறை எழுத்துத் தேர்வில் வெற்றி பெற்றான். சிலமுறை உடற்தகுதித் தேர்விலும் வெற்றி பெற்றான். ஒவ்வொரு முறையும் இறுதியில் ஏதோ ஒரு தடையாக வந்து நின்றது.
ஒருநாள் நண்பன் கேட்டான்.
"கிரிமினாலஜி படிச்சிட்டு வேலை இல்லாம இருக்கிற ஒரே ஆள் நீதான்டா!"
"குற்றவாளிகளுக்கெல்லாம் வேலை இருக்கு. அவங்களைப் பிடிக்கிறவனுக்குத்தான் வேலை இல்ல." நண்பன் சிரித்தான். ஆதவனும் சிரித்தான்.
வேலை கிடைக்காததால் அவன் வாழ்க்கையை நிறுத்தவில்லை. அவனுக்கு நீச்சல் பிடிக்கும். சிறுவயதிலிருந்தே ஏரி, குளம், குட்டை, ஆறு என்று எங்கு தண்ணீர் இருந்தாலும் இறங்கிவிடுவான். பின்னர் ஒரு நீர்ப்புகாத கேமரா வாங்கினான். நீர்நிலைகளின் அடியில் இருக்கும் உலகத்தைப் படம்பிடித்து யூடியூபில் பதிவிடத் தொடங்கினான்.
'நீருக்குள் ஒரு உலகம்' என்று சேனலுக்குப் பெயர் வைத்தான்.

மூழ்கிய சைக்கிள்கள், பழைய சிலைகள், உடைந்த பானைகள், மீன்கள், நீர்ப்பாசிகள், ஆற்றின் அடியில் கிடக்கும் பொருட்கள் என அவனுடைய காணொளிகள் பிரபலமடைந்தன.
ஒரு நாள் அவனுடைய காணொளிக்குக் கீழே ஒருவர் எழுதியிருந்தார்:
'நீங்கள் தண்ணீருக்குள் இறங்குவது பொருட்களைத் தேடுவதற்காகவா, மனிதர்களின் ரகசியங்களைத் தேடுவதற்காகவா?' அந்தக் கருத்தைப் படித்துவிட்டு ஆதவன் சிரித்தான். அப்போது அவனுக்குத் தெரியாது. அந்தக் கேள்விக்கான பதிலைத் தேடுவதற்காகவே விரைவில் அவன் ஒரு ஆற்றுக்குள் இறங்கப்போகிறான் என்று.
காணாமல் போன காதல்
சென்னையின் பிரபலத் தொழிலதிபர் ராஜசேகரின் ஒரே மகன் அரவிந்த். பணம், புகழ், செல்வாக்கு எல்லாம் இருந்தன. ஆனால் அவன் காதலித்த நிலா மட்டும் அவனுடைய குடும்பத்துக்குப் பிடிக்கவில்லை.
நிலா நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள். இருவரும் கல்லூரியில் அறிமுகமானவர்கள். நட்பு காதலாக மாறியிருந்தது.
ஒருநாள் அரவிந்த் வீட்டில் தன்னுடைய காதலைச் சொன்னான்.
"நிலாவைத்தான் திருமணம் செய்துகொள்ளப் போகிறேன்."
ராஜசேகர் மறுத்தார்.
"நம்ம குடும்பத்துக்கு ஏற்ற பொண்ணு அவ இல்லை."
"எனக்குத் தேவையானது குடும்பத்துக்கு ஏற்ற பொண்ணு இல்லை. எனக்கு ஏற்ற வாழ்க்கை." அன்று இருவருக்கும் கடுமையான வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு அரவிந்த் வீட்டிலிருந்து பணத்தையும், காரையும் எடுத்துக்கொண்டு நிலாவுடன் காணாமல் போனான்.
அலைபேசிகள் அணைக்கப்பட்டன. நண்பர்களிடம் விசாரணை நடத்தப்பட்டது. வங்கிப் பரிவர்த்தனைகள் ஆய்வு செய்யப்பட்டன. சாலைகளில் இருந்த கண்காணிப்புக் கேமராக்கள் சோதிக்கப்பட்டன.
காரின் பதிவு எண் எல்லா காவல் நிலையங்களுக்கும் அனுப்பப்பட்டது. வழக்கு சிபிஐ விசாரணைக்குச் சென்றது. ஆறு மாதங்கள் கடந்தன. இருவரும் எங்கே போனார்கள் என்பது தெரியவில்லை.
ஒரு நாள் ராஜசேகர் செய்தியாளர்களிடம் பேசும்போது அழுதார்.
"என் மகன் உயிரோட இருக்கிறானா என்று மட்டும் சொல்லுங்கள். அவன் காதலித்த பெண்ணோடு வாழ விரும்பினால் வாழட்டும். எனக்கு அவன் உயிர்தான் முக்கியம்."
அந்தப் பேட்டி நாடு முழுவதும் ஒளிபரப்பானது. ஆதவனும் அதைப் பார்த்தான். அந்த மனிதரின் கண்ணீரில் அவனுக்கு ஏதோ செயற்கைத்தனம் தெரிந்தது. ஆனால் அதற்கான காரணம் அவனுக்குத் தெரியவில்லை.
பாலத்துக்கு அடியில்
ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆதவன் ஊருக்கு வெளியே இருந்த பழைய ஆற்றுப் பாலத்துக்குச் சென்றான். அந்தப் பாலம் இரண்டு மலைப்பாதைகளை இணைத்தது. சாலை வளைந்து வளைந்து வந்து பாலத்தை அடையும். இருபுறமும் புதர்கள் அடர்ந்திருந்தன. கேமராவை இயக்கிவிட்டு நீருக்குள் இறங்கினான். பாலத்தின் தூண்களைச் சுற்றிப் படம்பிடித்துக்கொண்டிருந்தபோது, தூரத்தில் ஒரு கருமையான உருவம் தெரிந்தது. அருகில் சென்றான்.
ஒரு கார்!
முன்பக்கம் சேதமடைந்திருந்தது. கண்ணாடிகள் உடைந்திருந்தன. சக்கரங்களில் மணல் படிந்திருந்தது. அவன் காரின் பதிவு எண்ணைப் பார்த்தான். அந்த எண்ணை எங்கோ பார்த்த நினைவு வந்தது. கரைக்கு வந்து கைப்பேசியில் தேடினான். அடுத்த நொடி அவனுடைய இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
அது அரவிந்தின் கார்.
ஆறு மாதங்களாக சிபிஐ தேடிக்கொண்டிருந்த கார் அவனுடைய கேமராவுக்குள் சிக்கியிருந்தது. உடனடியாக காவல்துறைக்குத் தகவல் தெரிவித்தான். சில மணி நேரங்களில் அதிகாரிகள் வந்தார்கள். காரை மீட்டார்கள்.
காருக்குள் இரண்டு எலும்புக்கூடுகள். ஒன்று ஓட்டுநர் இருக்கையில். மற்றொன்று பின்புற இருக்கையில். ஆனால் அதிகாரிகளை அதிர்ச்சியடையச் செய்தது வேறு ஒரு விஷயம்.
ஓட்டுநர் இருக்கையில் இருந்த எலும்புக்கூட்டின் வலது கையில் ஒரு மோதிரம் இருந்தது. அது அரவிந்தின் திருமண மோதிரம் என்று ராஜசேகர் அடையாளம் காட்டினார். ஆனால் பின்புற இருக்கையில் இருந்த எலும்புக்கூட்டின் அருகே ஒரு ஆணின் கைக்கடிகாரம் கிடந்தது.
அந்தக் கடிகாரத்தில் 'R.S.' என்ற எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. ராஜசேகர்! அவருடைய மகனின் காரில் அவருடைய பெயர் பொறிக்கப்பட்ட கடிகாரம் எப்படி வந்தது?

முதல் பொய்
காருக்குள் கிடைத்த இரண்டு எலும்புக்கூடுகளுக்கும் மரபணு பரிசோதனை நடத்தப்பட்டது. ஓட்டுநர் இருக்கையில் இருந்தது அரவிந்துடையது. பின்புற இருக்கையில் இருந்தது நிலாவுடையது. அனைவரும் நிம்மதியடைந்தார்கள்.
ஆறு மாதங்களாகத் தேடப்பட்ட காதல் ஜோடியின் முடிவு தெரிந்துவிட்டது. ஆனால் தடயவியல் அதிகாரி ஒரு புதிய தகவலை வெளியிட்டார்.
"இரண்டு பேரும் ஒரே நாளில் இறக்கவில்லை."
அரவிந்தின் மரணம் நிகழ்ந்து குறைந்தது நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகுதான் நிலா இறந்திருக்கிறாள் என்று உடலின் எலும்பு மற்றும் பல் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டின. அதிகாரிகள் குழம்பினர்.
இருவரும் ஒரே காரில் காணாமல் போனார்கள். ஆனால் அவர்களின் மரணங்களுக்கு இடையில் நான்கு மாதங்கள்! அப்படியானால் அரவிந்த் இறந்த பிறகு நிலா எங்கே இருந்தாள்? யார் அவளைக் காருக்குள் கொண்டு வந்து வைத்தது? அல்லது அவள் நான்கு மாதங்கள் உயிரோடு இருந்தபோது யாரோ ஒருவரிடம் இருந்தாளா?
ஆதவனும் இந்தத் தகவலைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்தான். அவன் எடுத்த காணொளியை மீண்டும் பார்த்தான். காரின் பின்புறக் கண்ணாடியில் ஒரு சிறிய வெள்ளைத் துணி சிக்கியிருந்தது. அது அவன் முதலில் பார்த்தபோது அங்கே இல்லை.
அவன் காணொளியை நிறுத்தி, பெரிதாக்கிப் பார்த்தான்.
அந்தத் துணியில் சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு எண் எழுதப்பட்டிருந்தது.
'17'.
அது என்ன?
காணாமல் போன பதினேழு
விசாரணை அதிகாரிகள் அந்தப் பகுதியைச் சுற்றியிருந்த பழைய கட்டிடங்களை ஆய்வு செய்தனர். பாலத்திலிருந்து இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் கைவிடப்பட்ட ஒரு சுற்றுலா விடுதி இருந்தது. அதன் அறை எண்களில் பதினேழாம் எண் அறை மட்டும் பூட்டப்பட்டிருந்தது. கதவை உடைத்து உள்ளே சென்றபோது தரையில் காய்ந்த ரத்தக்கறை இருந்தது. சுவரில் நகங்களால் கீறப்பட்டிருந்த சில எழுத்துகள்:
'அவன் இல்லை. நான் மட்டும்.'
அந்த அறையில் ஒரு பழைய கைப்பேசியும் கிடைத்தது. அதன் நினைவகத்தில் ஒரு குரல் பதிவு இருந்தது. அது நிலாவின் குரல்.
"யாராவது இதைக் கேட்டால்... நான் அரவிந்தைக் கொல்லவில்லை. அவர் என்னைக் காப்பாற்றத்தான் முயன்றார். ஆனால் அவருடைய அப்பா..." பதிவு அங்கேயே துண்டிக்கப்பட்டிருந்தது. ராஜசேகரை மீண்டும் விசாரிக்க அழைத்தார்கள். அவர் வழக்கம்போல அழுதார்.
"என் மகனை நான் ஏன் கொல்ல வேண்டும்?" அப்போது அதிகாரி ஒரு புகைப்படத்தைக் காட்டினார்.
அதில் ராஜசேகர், அரவிந்த், நிலா மூவரும் ஒரே உணவகத்தில் அமர்ந்திருந்தனர்.
அது அவர்கள் காணாமல் போனதாக அறிவிக்கப்பட்டதற்கு மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு எடுக்கப்பட்ட படம். ராஜசேகர் அதிர்ச்சியடைந்தார்.
"இது எப்போது எடுத்தது?"
"அதை நாங்கள்தான் உங்களிடம் கேட்க வேண்டும்." அவர் அமைதியாக இருந்தார். பின்னர் சொன்னார்.
"அந்தப் பெண் என்னைச் சந்திக்க வந்தாள். என் மகனைத் திரும்ப அழைத்துவருவதாகச் சொன்னாள்."
"அப்புறம்?"
"அதற்குப் பிறகு நான் அவளைப் பார்க்கவே இல்லை."
அதிகாரி கேட்டார்.
"அப்படியானால் உங்கள் மகன் எங்கே?" ராஜசேகர் பதில் சொல்லவில்லை.

ஆதவனின் சந்தேகம்
ஆதவனுக்கு ஒரு விஷயம் புரியவில்லை. கார் ஆற்றில் கிடந்தது. ஆனால் அதில் இருந்த இரண்டு உடல்களும் வெவ்வேறு காலங்களில் இறந்திருந்தன. காரின் கதவுகள் வெளியில் இருந்து திறக்கப்பட்ட அடையாளங்கள் இருந்தன. மேலும் கார் விழுந்த இடத்தில் பாலத்தின் எந்தப் பகுதியும் சேதமடையவில்லை. அவன் மீண்டும் அந்தப் பாலத்திற்குச் சென்றான். இந்த முறை தண்ணீருக்குள் இறங்குவதற்கு முன்பு மேலே இருந்த சாலையைப் பார்த்தான்.
பாலத்துக்கு முன்னால் வலதுபுறம் ஒரு பழைய சரிவு இருந்தது. அங்கிருந்து ஆற்றை நோக்கிச் செல்லும் பாதை இருந்தது. அந்தப் பாதையில் ஒரு வாகனம் இறங்கினால் பாலத்தின் மீது செல்லாமல் நேரடியாக ஆற்றுக்குள் விழ முடியும்.
அவன் நீருக்குள் இறங்கினான். காரின் முன்புறம் கிடந்த மணலை அகற்றியபோது ஒரு சிறிய இரும்புப் பொருள் கிடைத்தது.
அது ஒரு காரின் சாவி.
அதன் மீது '17' என்று பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் அதை அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைத்தான். அந்தச் சாவி பழைய சுற்றுலா விடுதியின் பதினேழாம் அறைக்குச் சொந்தமானது என்பது தெரியவந்தது.
அந்த அறைக்கும் காருக்கும் என்ன தொடர்பு?
அறைக்குள் கிடைத்த கைப்பேசியை மீண்டும் ஆய்வு செய்தபோது, நீக்கப்பட்ட ஒரு காணொளி மீட்கப்பட்டது. அதில் அரவிந்த் உயிரோடு இருந்தான். ஆனால் அவன் தனியாக இல்லை. அவனுக்கு அருகில் நின்றிருந்தவர் ராஜசேகர் அல்ல. ஆதவனின் முகம் மாறியது. அந்த மனிதரை அவன் முன்பே பார்த்திருக்கிறான். அவர் சிபிஐ விசாரணைக்குத் தலைமை வகித்த அதிகாரி!
உண்மையான குற்றவாளி
அந்த அதிகாரியின் பெயர் பிரதாப். காணாமல் போன வழக்கை விசாரிக்க நியமிக்கப்பட்டவர். ஆனால் விசாரணையைத் திசைதிருப்பியவரும் அவர்தான்.
அரவிந்தின் நிறுவனத்தில் நடந்த முறைகேடுகளில் பிரதாப்புக்கும் தொடர்பு இருந்தது. அரவிந்த் அந்த ஆவணங்களைப் பெற்றிருந்தான். அவற்றை வெளியிடாமல் இருக்கப் பணம் கொடுக்க முயன்றார்கள். அவன் மறுத்ததால் அவனை அழிக்கத் திட்டமிட்டார்கள்.
ராஜசேகர் மகனைத் தேடுவது போல நாடகம் ஆடியிருந்தார். ஆனால் அவர் மகனைப் பாதுகாக்கவில்லை. பிரதாப் தான் காரை இயக்கியிருந்தார். பழைய படகுத்துறையில் கார் ஆற்றுக்குள் விழும்படி செய்திருந்தார். ஆனால் அப்போது நிலா தப்பித்திருந்தாள்.
அரவிந்த் இறந்துவிட்டான் என்று நினைத்த பிரதாப், நிலாவைத் தேடி அலைந்தார். நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகு அவளைக் கண்டுபிடித்து, மீண்டும் அந்தக் காரில் கொண்டு வந்து வைத்தார்.
அதனால் தான் இரண்டு உடல்களும் வெவ்வேறு காலங்களில் இறந்திருந்தன. ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் இன்னும் புரியவில்லை. நிலா இறந்துவிட்டாள் என்றால் அவளுடைய உடல் காருக்குள் எப்படி வந்தது? அவளுடைய கைப்பேசி மட்டும் ஏன் சுற்றுலா விடுதியில் இருந்தது?
அப்போது ஆதவன் இன்னொரு விஷயத்தைச் சொன்னான்.
"சார், நான் அந்தக் காரைப் பார்த்தபோது ஒரு தவறு செய்திருக்கிறேன்."
"என்ன?"
"காருக்குள்ள இரண்டு எலும்புக்கூடுகள் இருந்தன. ஆனால் நான் முதலில் எடுத்த வீடியோவில் காரின் பின்புறக் கதவு திறந்திருந்தது. நான் மேலே வந்தபோது அது மூடப்பட்டிருந்தது." அதிகாரி அதிர்ந்தார்.
"அப்படியானால்?"
"நான் காரைக் கண்டுபிடித்த பிறகு யாரோ தண்ணீருக்குள் இறங்கி ஏதோ செய்திருக்கிறார்கள்." அந்த நேரத்தில் அங்கிருந்த அனைவரின் முகமும் மாறியது. அந்தப் பகுதியில் இருந்த மற்றொரு மீனவரின் கேமரா பதிவுகள் சோதிக்கப்பட்டன.
கார் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாளுக்கு முந்தைய இரவில், ஒரு சிறிய படகு ஆற்றில் சென்றது தெரிந்தது.
அந்தப் படகில் இருந்தவர் பிரதாப். அவர் காருக்குள் எலும்புக்கூடுகளை வைத்திருக்கவில்லை. அவர் காரிலிருந்து ஒரு பொருளை எடுத்துச் சென்றிருந்தார்.
அது என்ன? அரவிந்த் வைத்திருந்த பென்டிரைவ். அது இன்னும் பிரதாப்பிடமே இருந்தது.

கடைசிக் குரல்
பிரதாப் கைது செய்யப்பட்டார். விசாரணையில் அவர் ஒரு உண்மையை ஒப்புக்கொண்டார். அரவிந்த் விபத்தில் இறக்கவில்லை. காரிலிருந்து வெளியேற முயன்றபோது பிரதாப் அவனைத் தாக்கியிருந்தார். பின்னர் காரை ஆற்றில் தள்ளியிருந்தார்.
நிலா மட்டும் தப்பித்திருந்தாள். ஆனால் நான்கு மாதங்களுக்குப் பிறகு அவளைக் கண்டுபிடித்தபோது, அவள் தன்னுடைய உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காகப் போராடியிருந்தாள்.
பிரதாப் அவளைக் கொன்றுவிட்டு உடலை காருக்குள் வைத்திருந்தார். இரண்டு மரணங்களையும் ஒரே விபத்தாக மாற்றுவதுதான் அவரது திட்டம். ஆனால் அவர் மறந்துபோன ஒன்று இருந்தது.
ஆதவனின் கேமரா. அவன் எடுத்த முதல் காணொளியில் காரின் கதவு திறந்திருந்தது. பின்னர் அது மூடப்பட்டிருந்தது. அந்தச் சிறிய வேறுபாடுதான் பிரதாப் அந்த இடத்துக்கு முன்பே வந்திருந்தார் என்பதை நிரூபித்தது.
அந்தக் காணொளி நீதிமன்றத்தில் முக்கியமான ஆதாரமாக ஏற்கப்பட்டது. பிரதாப் மற்றும் அவருடன் தொடர்புடையவர்கள் மீது குற்றவியல் நடவடிக்கை தொடர்ந்தது.
ராஜசேகரும் தனது மகனைக் காப்பாற்றாமல் உண்மையை மறைத்ததற்காக விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார். ஆனால் விசாரணை முடிந்த பிறகும் ஆதவனுக்கு ஒரு கேள்வி மட்டும் இருந்தது.
நிலா இறப்பதற்கு முன்பு அந்த அறையில் எழுதியிருந்த வாசகம்:
'அவன் இல்லை. நான் மட்டும்.'
அதன் பொருள் என்ன?
அரவிந்த் இறந்துவிட்டார் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாளா? அல்லது அவன் உயிரோடு இருப்பதாக அவள் நம்பியிருந்தாளா?
ஆற்றின் கடைசி ரகசியம்
வழக்கு முடிவடைந்து சில வாரங்களுக்குப் பிறகு ஆதவன் தனது பழைய காணொளிகளை ஒழுங்குபடுத்திக்கொண்டிருந்தான். அப்போது அவன் ஆற்றில் காரைக் கண்டுபிடித்த முதல் நாளில் எடுத்த ஒரு காட்சியை மீண்டும் பார்த்தான்.
காரின் பின்புறக் கண்ணாடியில் ஒரு உருவம் தெரிந்தது. அவன் அந்தக் காட்சியைப் பெரிதாக்கினான்.
அது ஒரு மனிதனின் முகம். அந்த முகத்தைப் பார்த்ததும் அவனுடைய கைகள் நடுங்கின.
அது அரவிந்த். ஆனால் அது எப்படி சாத்தியம்? அரவிந்தின் எலும்புக்கூடு காருக்குள் கிடைத்துவிட்டது. மரபணு பரிசோதனையும் உறுதிப்படுத்திவிட்டது.
அப்படியானால் அந்த முகம் யாருடையது? அவன் மீண்டும் அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தான்.
இந்த முறை முகத்தின் அருகே இருந்த சிறிய எழுத்துகளைக் கவனித்தான். காரின் பின்புறக் கண்ணாடியில் ஒட்டப்பட்டிருந்தது ஒரு பழைய புகைப்படம். அதில் அரவிந்த் மட்டுமல்ல, இன்னொரு மனிதனும் இருந்தான். அந்த மனிதனின் முகம் அரவிந்தைப் போலவே இருந்தது.
அவன் அரவிந்தின் இரட்டைப் பிறவிச் சகோதரன். அந்த உண்மை விசாரணையில் எங்கும் வெளிவரவில்லை. ஆனால் ஆதவன் பழைய செய்திகளைத் தேடினான். அரவிந்தின் குடும்பத்தைப் பற்றிய ஒரு பழைய செய்தியில், சிறுவயதிலேயே இறந்துவிட்டதாகக் கூறப்பட்ட அவனுடைய இரட்டையர் பற்றிய குறிப்பு இருந்தது.
அவன் மீண்டும் ராஜசேகரைத் தொடர்புகொண்டான்.
"சார், உங்களுக்கு இன்னொரு மகன் இருந்தாரா?"
மறுமுனையில் நீண்ட அமைதி. பின்னர் ராஜசேகர் சொன்னார்.
"அந்த உண்மையை நீ ஏன் இப்போது கேட்கிறாய்?"
ஆதவன் பதில் சொல்லவில்லை. ராஜசேகர் மெதுவாகச் சொன்னார்.
"என் இரண்டு மகன்களில் ஒருவன் இறந்துவிட்டான் என்று எல்லோரும் நினைத்தார்கள். ஆனால் அவன் இறக்கவில்லை. அவன்தான் அரவிந்தின் பெயரில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தான்."
அந்த நொடி ஆதவனுக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது.
காருக்குள் கிடைத்த எலும்புக்கூடு அரவிந்துடையதுதான். ஆனால் அது அரவிந்தாக வாழ்ந்த அவனுடைய இரட்டையருடையது.
உண்மையான அரவிந்த் எங்கே? ராஜசேகர் பதில் சொல்லவில்லை. மௌனமாக சென்றார். ஆதவன் மீண்டும் வந்து ஆற்றைப் பார்த்தான். அவன் கண்டுபிடித்தது ஒரு கார் மட்டுமல்ல.
ஒரு மரணம்.
ஒரு பொய்.
ஒரு மறைக்கப்பட்ட அடையாளம். ஆனால் இன்னும் ஒரு மனிதன் காணாமல் போயிருந்தான். அவன் கேமராவை எடுத்துக்கொண்டு ஆற்றுக்குள் இறங்கினான். தண்ணீருக்கு அடியில் இருள் இருந்தது. அந்த இருளுக்குள் இன்னொரு ரகசியம் காத்திருந்தது. சில மனிதர்கள் காணாமல் போவதில்லை. அவர்களுடைய அடையாளங்கள்தான் காணாமல் போகின்றன.
வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம்..!
இந்த வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப்பில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே...!
Link : https://chat.whatsapp.com/G7U0Xo0F63YA5PC6VgYMBQ
விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...
உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!



















