அதிகாரம், தனிமை, மக்களின் அன்பு! – தலைவர்கள் நீண்ட காலம் நினைவில் இருப்பது ஏன்? அரசியலின் உளவியல்

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர்

அரசியலைப் பற்றி பேசும்போது நாம் பொதுவாக தேர்தல்கள், கூட்டணிகள், பிரச்சாரங்கள், வாக்கு வங்கிகள் பற்றியே பேசுகிறோம். ஆனால் தமிழக அரசியலை நுணுக்கமாகக் கவனித்தால், அதன் ஆழத்தில் இன்னொரு உலகம் தெரியும் அது மனித மனதின் உலகம். ஒரு தலைவர் எவ்வாறு சிந்திக்கிறார்? அதிகாரம் அவரது மனநிலையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது? கூட்ட மேடைகள், ஊடக விமர்சனங்கள், கட்சிக்குள் போட்டிகள் அவரது ஆளுமையை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன?

திராவிட இயக்கத்தின் தோற்றம் முதல் இன்றைய தேர்தல் அரசியல் வரை, மக்கள் ஏன் சில தலைவர்களிடம் உணர்ச்சிபூர்வமாக ஈர்க்கப்படுகிறார்கள் என்பதை ஆராயும்போது, நாம் அரசியலை அல்ல, அரசியலின் உளவியலை ஆராயத் தொடங்குகிறோம்.

உண்மையில் அரசியல் என்பது ஒரு மனப்போராட்டம். தேர்தல்கள் வாக்குச்சாவடிகளில் வெல்லப்படலாம்; ஆனால் அரசியல் வாழ்க்கைகள் மனதிற்குள் வெல்லப்படுகின்றன அல்லது தோற்கடிக்கப்படுகின்றன. ஒரு தலைவர் தனது எதிரிகளை வெல்வதற்கு முன் தனது அச்சங்கள், கோபங்கள், ஆசைகள், ஏமாற்றங்கள் மற்றும் அகங்காரங்களை வெல்ல வேண்டும்.

அதிகாரம்: மனித மனதை மாற்றும் சக்தி

அதிகாரம் என்பது வெறும் ஆட்சிப் பதவியோ நிர்வாக அதிகாரமோ அல்ல. அது மனிதர்களின் சிந்தனை மற்றும் நடத்தை முறைகளை மாற்றக்கூடிய உளவியல் சக்தியாகும். உளவியல் ஆய்வுகள் காட்டுவது என்னவென்றால், அதிகாரம் கிடைக்கும் போது மனிதர்களின் தன்னம்பிக்கை அதிகரிக்கிறது. அவர்கள் பெரிய முடிவுகளை எடுக்கத் துணிகிறார்கள். ஆனால் இதனுடன் ஒரு ஆபத்தும் வருகிறது — தன்னம்பிக்கை அளவுக்கு மீறும்போது அது அகங்காரமாக மாறலாம்.

இதை அரசியல் உளவியலில் "Power Paradox" (அதிகார முரண்பாடு) என்று அழைக்கிறார்கள். ஒரு தலைவரை மேடையிலிருந்து முதலமைச்சர் இருக்கை வரை உயர்த்திய அந்த குணங்கள் என கடின உழைப்பு, தொண்டர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு, மக்கள் மனநிலையை உணரும் திறன் அதிகாரம் நிலைத்த பின் மெதுவாகக் குறையக்கூடும்.

ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, மேடையிலிருந்து மக்களைச் சந்தித்த தலைவர், படிப்படியாக அதிகாரிகள் மற்றும் நெருங்கிய வட்டத்தால் மட்டுமே சூழப்படும் நிலைக்கு மாறுவது தமிழக அரசியலிலும் அவ்வப்போது காணப்படும் ஒரு பொதுவான போக்காகும். இது எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட தலைவரின் தனிப்பட்ட குறையல்ல; அதிகாரப் பீடத்தின் இயல்பான உளவியல்படி அதன் பக்கம் இழுக்கும்.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கு மிகவும் தேவையான குணம் அறிவு அல்ல; சுய விழிப்புணர்வு (Self-Awareness). "நான் தவறாக இருக்கலாம்" என்று நினைக்கும் திறனே அதிகாரத்தின் ஆபத்துகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

அழுத்தம்: அரசியல்வாதியின் காணாத எதிரி

அரசியலில் வெற்றி பெறுவது கடினம். ஆனால் வெற்றிக்குப் பிறகு அதைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது இன்னும் கடினம்.

அரசியலில் ஒரு தலைவர் தினமும் பலவிதமான அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறார்: வரவிருக்கும் பொதுத்தேர்தல், இடைத்தேர்தல் அல்லது உள்ளாட்சித் தேர்தல் அழுத்தம், தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தொடர் கண்காணிப்பு, சமூக வலைதளங்களில் நிமிடத்திற்கு நிமிடம் வரும் விமர்சனங்கள், கட்சிக்குள் இரண்டாம் நிலைத் தலைமைப் போட்டிகள், தொண்டர்கள் மற்றும் ஆதரவாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகள், பாதுகாப்பு அச்சங்கள். இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு தொடர்ச்சியான மனஅழுத்தத்தை உருவாக்குகின்றன.

உளவியலில் இதை "Chronic Stress" (நீடித்த அழுத்தம்) என்று அழைக்கிறார்கள். ஒரு நாளோ இரண்டு நாளோ அல்ல; ஆண்டுக்கணக்கில், சில நேரங்களில் பல ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் அழுத்தம். இதன் விளைவாக சிலர் எரிச்சலாக மாறலாம். சிலர் அதிக எச்சரிக்கையுடன் நடக்கத் தொடங்கலாம். சிலர் யாரையும் நம்ப முடியாத நிலைக்குச் செல்லலாம். வெளியில் உறுதியான, சிரித்த முகத்துடன் மேடையில் தோன்றும் பல தலைவர்கள், உள்ளுக்குள் பெரும் மனஅழுத்தத்துடன் வாழ்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

விமர்சனங்களைத் தாங்கும் மனவலிமை

அரசியலில் முதல் பாடம் விமர்சனங்களை ஏற்றுக்கொள்வதுதான். ஒரு தலைவர் பாராட்டுகளை விட விமர்சனங்களையே அதிகமாகக் கேட்க வேண்டியிருக்கும். தொலைக்காட்சி விவாதங்கள், சமூக வலைதளங்களின் போர்கள், ட்ரால் கலாச்சாரம், இவை தமிழக அரசியலில் இந்த நிலையை இன்னும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன.

இங்கு ஒரு முக்கியமான மனவியல் கோட்பாடு செயல்படுகிறது "Negativity Bias" (எதிர்மறை சார்பு). மனித மூளை இயல்பாகவே எதிர்மறையான கருத்துக்களை நேர்மறையான கருத்துக்களை விட அதிகமாக நினைவில் வைத்துக்கொள்கிறது.

ஆயிரம் பேர் பாராட்டினாலும் ஒருவரின் விமர்சனம் மட்டுமே மனதில் நிற்கும். இந்த இயல்பை புரிந்துகொள்ளாத தலைவர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அவசர முடிவெடுக்கத் தொடங்குவார்கள். ஆனால் நீண்டகாலம் அரசியலில் நிலைத்து நிற்கும் தலைவர்கள், விமர்சனங்களை தனிப்பட்ட தாக்குதலாக அல்ல, தகவலாகப் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

தோல்வியின் உளவியல்

அரசியலில் தோல்வி என்பது விதிவிலக்கல்ல; அது இயல்பு. அரசியல் வரலாற்றைப் பார்த்தால், மாபெரும் தலைவர்கள் கூட ஒரு காலகட்டத்தில் தோல்வியையோ, பதவி இழப்பையோ, எதிர்பார்த்த ஆதரவு கிடைக்காததையோ சந்தித்திருக்கிறார்கள். பலர் தோல்வியை தங்களது திறமையின்மையின் சான்றாகக் கருதுகிறார்கள்.

ஆனால் வெற்றிகரமான தலைவர்கள் அதை ஒரு கற்றல் வாய்ப்பாகப் பார்க்கிறார்கள். தேர்தல் தோல்விக்குப் பிறகு அமைப்பை மறுசீரமைத்து, தொண்டர் தொடர்பை புதுப்பித்து, மீண்டும் வலுவாக வருவது தமிழக அரசியலில் மீண்டும் மீண்டும் நடந்திருக்கும் ஒரு பொதுவான பாணி.

உளவியலாளர் கரோல் ட்வெக் (Carol Dweck) முன்வைத்த "Growth Mindset" (வளர்ச்சி மனநிலை) கோட்பாடு இதை விளக்குகிறது. திறமைகள் நிலையானவை அல்ல; முயற்சி மற்றும் அனுபவத்தின் மூலம் வளரக்கூடியவை என்பதே அதன் அடிப்படை கருத்து. இந்த அணுகுமுறையைக் கொண்ட தலைவர்கள் தோல்வியால் உடையாமல், அதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு மீண்டும் எழுகிறார்கள்

மக்கள் ஏன் சில தலைவர்களை நேசிக்கிறார்கள்?

அரசியல் என்பது வெறும் கொள்கைகளின் போட்டி அல்ல; அது ஆளுமைகளின் போட்டியும் ஆகும். தமிழக அரசியலில் திரைப்பட நட்சத்திரங்கள் தலைவர்களாக மாறியது வெறும் தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல, திரையில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு பிம்பம், மேடையில் நிஜமான உணர்ச்சித் தொடர்பாக மாறியதன் விளைவு. மக்கள் எப்போதும் தரவுகள் மற்றும் புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில் மட்டுமே முடிவெடுப்பதில்லை; அவர்கள் உணர்ச்சிகளின் அடிப்படையிலும் முடிவெடுக்கிறார்கள்.

இதனை விளக்குவதற்கு "Halo Effect" (ஒளிவட்ட விளைவு) என்ற உளவியல் கோட்பாடு உதவுகிறது. ஒரு தலைவரின் ஒரு நல்ல குணம் அல்லது வலிமையான தோற்றம். பேச்சுத் திறன், நகைச்சுவை உணர்வு, எளிமையான வாழ்க்கை முறை என மக்களின் மனதில் அவரைப் பற்றிய மற்ற நல்ல எண்ணங்களையும் தானாகவே உருவாக்கிவிடுகிறது.

அதனால் சில தலைவர்கள் பேசும் விதம், நடக்கும் விதம், சிரிக்கும் விதம், மக்களுடன் பழகும் விதம் மூலமாகவே ஒரு உணர்ச்சி ரீதியான தொடர்பை உருவாக்கிவிடுகிறார்கள். மக்கள் முதலில் ஒரு தலைவரை உணர்ச்சியால் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; அதன் பிறகே அவரது கொள்கைகளைப் பற்றி சிந்திக்கிறார்கள்.

கும்பல் மனநிலை மற்றும் அரசியல்

ஒரு மனிதர் தனியாக இருக்கும் போது எடுக்கும் முடிவுகளுக்கும், கூட்டத்தில் கலந்து இருக்கும் போது மனிதர்களின் முடிவெடுக்கும் விதம் பெரிய வேறுபாடு உள்ளது. உளவியலாளர் குஸ்டாவ் லெ பான் (Gustave Le Bon) தனது "Crowd Psychology" ஆய்வில் கூட்டங்களுக்குள் மனிதர்கள் அதிக உணர்ச்சிவசப்படுவதாகக் குறிப்பிட்டார்.

நம்பிக்கை, பயம், கோபம், பெருமை போன்ற உணர்வுகள் கூட்டங்களில் வேகமாகப் பரவுகின்றன. இதனை "Emotional Contagion" (உணர்ச்சிப் பரவல்) என்று அழைக்கிறார்கள். தமிழக அரசியல் மேடைகள், பேரணிகள், மாநாடுகள் ஆகியவை தொண்டர்களின் உணர்வுகள் ஒரு கூட்டத்தில் எவ்வளவு வேகமாகப் பரவுகின்றன என்பதற்கான நேரடி எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.

அதனால்தான் அரசியல் தலைவர்கள் வெறும் தகவல்களை மட்டும் பேசுவதில்லை; தொண்டர்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டும் வகையிலும் உரையாற்றுகிறார்கள். ஒரு தலைவரின் வார்த்தைகள் தொண்டர்களின் மனதைத் தொடும்போது, அந்த உணர்வு கூட்டம் முழுவதும் பரவி பெரும் உற்சாகத்தை உருவாக்குகிறது. மக்களின் மனதை வெல்லும் தலைவர்களே நீண்ட காலம் அவர்களின் நினைவில் நிலைத்து நிற்கிறார்கள்.

தனிமை: அதிகாரத்தின் மறைக்கப்பட்ட விலை

அதிகாரம் உயர உயர தனிமையும் அதிகரிக்கிறது. ஆரம்பத்தில் நண்பர்களாக இருந்த பலர், பின்னர் ஆதரவாளர்களாக மாறுகிறார்கள். சிலர் ஆலோசகர்களாக மாறுகிறார்கள். சிலர் புகழ்பாடுபவர்களாக மாறுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையை நேராகச் சொல்லும் நண்பர்கள் குறைந்து விடுகிறார்கள்.

இதனால் பல தலைவர்கள் ஒரு கட்டத்தில் "Political Isolation" (அரசியல் தனிமை) எனப்படும் உளவியல் நிலையை அனுபவிக்கிறார்கள். தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் பல முக்கியத் தலைவர்களைப் பற்றி, "ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்கள் சூழ இருந்தும், கடைசி காலத்தில் மிகச் சிலரிடம் மட்டுமே மனம் திறந்து பேசினார்" என்று அவர்களது நெருங்கியவர்கள் நினைவு கூறியிருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

இது அதிகாரப் பீடத்தின் ஒரு பொதுவான உளவியல் விளைவே தவிர, தனிநபர் குறையல்ல. அதனால்தான் குடும்ப உறவுகள், நம்பகமான நண்பர்கள் மற்றும் அரசியலுக்கு வெளியே உள்ள தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஒரு தலைவரின் மனநலத்திற்கு மிகவும் அவசியமானதாகிறது.

அரசியலின் மிகப்பெரிய பாடம்

அரசியலில் வெற்றி பெறுவதற்கு பேச்சுத்திறன், அமைப்புத்திறன், தேர்தல் கணக்கு, மக்கள் ஆதரவு ஆகியவை தேவை. ஆனால் அவற்றையெல்லாம் விட முக்கியமானது மனதின் தயாரிப்பு. விமர்சனங்களைத் தாங்கும் மனவலிமை, தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ளும் முதிர்ச்சி, அதிகாரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் பணிவு, மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் பக்குவம், தனிமையை சமாளிக்கும் திறன் மற்றும் நீண்டகால பொறுமை ஆகியவை இல்லாமல் அரசியலில் நீடித்த வெற்றி சாத்தியமில்லை.

ஏனெனில் அரசியலின் மிகப்பெரிய போர்க்களம் சட்டமன்றமோ நாடாளுமன்றமோ அல்ல. அது மனித மனமே. அந்த மனதை வெல்லத் தெரிந்தவர்களே, தமிழகத்திலோ வேறு எங்கேயுமே உண்மையான அரசியல் தலைவர்களாக உருவாகிறார்கள்.