சாதியச் சாட்டையும் சமூகச் சாட்சியும்! - பாரதிராஜா என்ற ஆகச்சிறந்த சமூக ஆவணம்

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர்

தமிழ் சினிமாவில் சில பெயர்கள் கலைஞர்களாக மட்டும் நிலைக்கின்றன. சில பெயர்கள் ஒரு காலத்தின் ரசனையை மாற்றுகின்றன. ஆனால் மிகச் சில பெயர்கள் மட்டுமே ஒரு சமூகத்தின் நினைவகமாக மாறுகின்றன. இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா அந்த அரிதான வரிசையில் நிற்கும் பெயர்.

பாரதிராஜாவைப் பற்றி பேசும்போது “மண் வாசனை”, “கிராமம்”, “வயல்”, “காதல்”, “இளையராஜா இசை”, “புதிய முகங்கள்” என்று நாம் எளிதில் சொல்லிவிடுகிறோம். இவை அனைத்தும் உண்மைதான். ஆனால் அவை பாரதிராஜாவின் வெளிப்புற அடையாளங்கள் மட்டுமே. அவரது உண்மையான ஆழம், அவர் கிராமத்தை அழகாகக் காட்டியதில் இல்லை; கிராமத்தின் உள்ளிருக்கும் மனித மனவியலை, அதிகார அமைப்பை, ஆசையின் தோல்வியை, மௌனத்தின் வலியை, சமூகத்தின் மறைமுகக் கொடுமையை திரையில் பதிவு செய்ததில்தான் இருக்கிறது.

பாரதிராஜாவுக்கு முன்பும் தமிழ் சினிமாவில் கிராமம் இருந்தது. ஆனால் அது பெரும்பாலும் மேடை அமைப்பைப் போன்ற கிராமம். கதாநாயகன் நகரத்திலிருந்தாலும், கிராமத்திலிருந்தாலும், மனித உணர்வுகளின் மொழி பெரிதாக மாறாது. பாரதிராஜா வந்தபின் தான் கிராமம் ஒரு இடமாக இல்லாமல், ஒரு உயிருள்ள கதாபாத்திரமாக மாறியது. மண் பாதை, மழை, காற்று, பறவையின் சத்தம், ரயில் பாதை, நெல் வயல், கிணறு, கோவில் திருவிழா—இவை எல்லாம் அவரிடம் காட்சி அலங்காரம் அல்ல; மனிதர்களின் விதியை அமைக்கும் அமைதியான சக்திகள்.

‘16 வயதினிலே’ திரைப்படம் இதற்குச் சிறந்த உதாரணம். அதை வெறும் காதல் முக்கோணமாகப் பார்க்க முடியாது. அது கிராமத்தில் அழகு, ஆசை, அறிவு, அப்பாவித்தனம், ஆண் ஆதிக்கம், சமூக பார்வை ஆகியவை எப்படி ஒரே பெண்ணின் வாழ்வைச் சுற்றி முடிவெடுக்கின்றன என்பதைச் சொன்ன படம். “மயில்” என்பது ஒரு கதாபாத்திரம் மட்டுமல்ல; தன் வாழ்க்கையைத் தானே தேர்வு செய்ய விரும்பும் பெண் மனதின் சின்னம். ஆனால் அந்தத் தேர்வை சமூகம் எவ்வளவு எளிதாகச் சிதைக்கிறது என்பதையும் படம் நுட்பமாகச் சொல்கிறது.

பாரதிராஜாவின் படங்களில் காதல் பெரும்பாலும் வெற்றி பெறுவதில்லை. ஆனால் அதனால் காதல் தோற்றுவிடுவதுமில்லை. அது மனிதர்களுக்குள் காயமாக, நினைவாக, மரியாதையாக, மௌனமாகத் தங்கிவிடுகிறது. இதுவே அவரை சாதாரண காதல் இயக்குநரிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அவர் காதலை மலர்ச்சியாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; காதலை சமூக கட்டமைப்புடன் மோதும் ஒரு உயிர் சக்தியாகப் பார்த்தார்.

‘முதல் மரியாதை’ அதற்கான உயர்ந்த சான்று. அந்தப் படம் வயதை மீறிய காதலைப் பற்றி அல்ல; புரிந்துகொள்ளப்படாத மனிதர்களின் உள்ளார்ந்த மரியாதையைப் பற்றி. சிவாஜி கணேசனும் ராதாவும் பகிர்ந்து கொள்ளும் உறவு, வெளிப்படையான காதலைவிட ஆழமானது. அது உடலால் அளக்க முடியாத உறவு. அது மனதின் பசியை, தனிமையின் குரலை, அங்கீகாரம் தேடும் உயிரின் ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இதுபோன்ற உணர்வுகளை மிகை இல்லாமல், சத்தமில்லாமல், மரியாதையுடன் கையாள்ந்ததே பாரதிராஜாவின் தனித்துவம்.

அவரது படங்களில் பெண்கள் வெறும் அழகுப் பொருள்களாக இல்லை. அவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள், தவறுகிறார்கள், எதிர்க்கிறார்கள், தாங்குகிறார்கள், சில நேரங்களில் முற்றிலும் உடைந்து போகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் உயிரற்ற பாத்திரங்களாக இருப்பதில்லை. கிராமிய பெண்களின் உள்ளார்ந்த சிக்கல்களை அவர் அரிதான கூர்மையுடன் பதிவு செய்தார். சமூகம் பெண்ணின் உடலை மட்டும் கட்டுப்படுத்துவதில்லை; அவளது கனவுகளையும் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதை அவரது பல படங்கள் நுணுக்கமாக வெளிப்படுத்துகின்றன.

அதேபோல, பாரதிராஜா கிராமத்தை புனிதமாக்கவில்லை. இதுவே மிகவும் முக்கியமானது. சிலர் கிராமத்தை நல்லது, நகரத்தை கெட்டது என்ற எளிய எதிர்மறை அமைப்பில் காட்டுவர். ஆனால் பாரதிராஜா அப்படிச் செய்யவில்லை. அவர் கிராமத்தின் அழகையும் காட்டினார்; அதே நேரத்தில் அதன் கொடூரமான அமைதியையும் காட்டினார். சாதி உணர்வு, குடும்ப மரியாதை, ஊர்க் கண்கள், ஆண் ஆதிக்கம், வறுமை, கிசுகிசு, சமூக தண்டனை—இவை எல்லாம் அவரது திரையில் மறைக்கப்படவில்லை. அதனால் அவரது கிராமம் ஓவியம் அல்ல; ஆவணம்.

பாரதிராஜாவின் இன்னொரு மிகப்பெரிய பங்களிப்பு வட்டார மொழியின் மரியாதை. தமிழ் சினிமாவில் நீண்ட காலம் “நல்ல தமிழ்” என்ற பெயரில் ஒரு செயற்கை மொழி பேசப்பட்டது. பாரதிராஜா மனிதர்கள் எப்படிப் பேசுகிறார்களோ அப்படியே பேசவைத்தார். அந்த மொழியில் இலக்கணத்தின் செம்மை இருக்காமல் இருக்கலாம்; ஆனால் வாழ்க்கையின் உண்மை இருந்தது. இதுவே திரைமொழியில் ஜனநாயகத்தைக் கொண்டு வந்த முக்கியமான மாற்றம்.

அவர் அறிமுகப்படுத்திய புதிய முகங்கள் குறித்து நாம் பெருமையாகப் பேசுகிறோம். ஆனால் அதன் பின்னால் இருந்த ஆழமான கருத்து இன்னும் முக்கியமானது. நட்சத்திர மையச் சினிமாவிலிருந்து மனித மையச் சினிமாவுக்கான நகர்வு அது. முகம் பிரபலமா என்பது அல்ல; அந்த முகம் கதையின் மண்ணில் பிறந்ததுபோல் தோன்றுகிறதா என்பதே அவருக்கு முக்கியம். இதனால் தமிழ் சினிமா “நடிப்பது” என்ற செயற்கையிலிருந்து “வாழ்வது” என்ற இயல்புக்கு நகர்ந்தது.

பாரதிராஜா சினிமாவை கிராமத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார் என்று நாம் சொல்வது சரி. ஆனால் அதைவிடச் சரியானது: அவர் கிராமத்தின் மௌனத்தை சினிமா பேசும் மொழியாக மாற்றினார் என்பதே. பேசாதவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்தார். எழுதப்படாதவர்களுக்கு வரலாறு கொடுத்தார். முக்கியமாக கருதப்படாத மனிதர்களுக்கு மைய இடம் கொடுத்தார்.

இன்று அவரது மறைவு ஒரு இயக்குநரின் மறைவு மட்டும் அல்ல. அது ஒரு பார்வை முறை முடிவடைந்த உணர்வைத் தருகிறது. அவர் காட்டிய கிராமங்கள் காலத்தால் மாறியிருக்கலாம். மண் பாதைகள் சாலைகளாகி இருக்கலாம். வயல்கள் கட்டடங்களாகி இருக்கலாம். ஆனால் அவர் பதிவு செய்த மனித ஏக்கம் இன்னும் மாறவில்லை. அங்கீகாரம் தேடும் மனம், மரியாதை தேடும் உயிர், காதலுக்கும் சமூகத்துக்கும் இடையே சிக்கிக்கொள்ளும் மனிதன்—இவை அனைத்தும் இன்னும் நம்முள் வாழ்கின்றன.

அதனால்தான் பாரதிராஜா ஒரு இயக்குநர் என்ற வரையறைக்குள் அடங்கிவிட முடியாது. அவர் ஒரு சமூக வரலாற்றாசிரியர். ஒரு பண்பாட்டு மொழிபெயர்ப்பாளர். ஒரு கிராமிய மனவியல் அறிஞர். ஒரு காட்சிக் கவிஞர். தமிழ் மண்ணின் மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகளை திரைச்சுவடுகளாக மாற்றிய ஆவணக்கலைஞர்.

மண்ணின் வாசனையை பலர் ரசித்தார்கள். ஆனால் அந்த மண்ணுக்குள் புதைந்திருந்த மனிதக் குரலைக் கேட்டவர் பாரதிராஜா.

அவரது சினிமா முடிவடையாது. ஏனெனில் அது திரையரங்கில் மட்டும் வாழவில்லை; அது தமிழரின் நினைவில், மொழியில், காதலில், மௌனத்தில், மரியாதையில், தோல்வியில், ஏக்கத்தில் தொடர்ந்து வாழும்.

பாரதிராஜா மறைந்திருக்கலாம். ஆனால் அவர் கண்டுபிடித்த மனிதன் இன்னும் நம்முள் நடக்கிறான்.

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம்..! இதில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே...!

Link : https://chat.whatsapp.com/G7U0Xo0F63YA5PC6VgYMBQ

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்!